اثر رژیم عمل آوری روی خواص مکانیکی بتن با رده های مقاومتی متفاوت کد C-100

نوع عمل آوری اعضای سازه ای بتنی، با شرایط نگهداری نمونه های استاندارد آزمایشگاهی، در بسیاری از موارد نتایج متفاوتی را در ارزیابی مشخصات مکانیکی بتن اجرا شده در پروژه های ساختمانی به همراه دارد. استفاده از روش های متفاوت ارتقای کیفیت بتن در سنین اولیه و نهایی، از قبیل کاهش نسبت آب به سیمان، افزایش عیار سیمان، افزودن پوزولان های با فعالیت زیاد، نیاز به عمل آوری را افزایش می دهد و عدم تحقق عمل آوری مطلوب در این موارد، علاوه بر عدم دسترسی به خصوصیات مورد نظر، منجر به هدررفت هزینه های صرف شده می گردد. در این مطالعه مقایسه مقاومت فشاری کسب شده برای نمونه های نگهداری شده در فضای آزاد با مقاومت نمونه های تحت عملآوری مرطوب در شرایط آزمایشگاهی انجام پذیرفته است و تغییرات این شاخص با کاهش نسبت آب به سیمان، افزایش عیار سیمان، جایگزینی درصدی از سیمان با دوده سیلیس و همچنین اثر توامان این تغییرات مورد بررسی قرار می گیرد، تا میزان وابستگی بتن های با رده های مقاومتی بالاتر به عمل آوری ارزیابی گردد. ضمناً تاثیر نوع عمل آوری از طریق ارزیابی سرعت امواج اولتراسونیک و تعیین میزان نفوذپذیری مورد توجه بوده است . همچنین بررسی اثر یک روش عمل آوری تسریع شده و ارائه رابطه ای بین مقاومت فشاری 24 ساعته نمونه های تحت عمل آوری تسریع شده و مقاومت 28 روزه نمونه های نگهداری شده تحت عمل آوری مرطوب و واقعی به منظور پیش بینی مقاومت نهایی بتن در کوتاه مدت مورد نظر خواهد بود.

کلیدواژه ها:

عمل آوری استاندارد ، عمل آوری تسریع شده ، خصوصیات مکانیکی بتن ، اولتراسونیک ، نفوذپذیری