بررسی تأثیر تغییر میزان همبستگی پارامترهای فولاد مصرفی بر روی قابلیت اعتماد قاب های فولادی

توصیف رفتار واقعی سیستم های سازه ای به طور اجتناب ناپذیری وابسته به برخی منابع عدم قطعیت ها و یا پارامترهای تصادفی است. در میان روشهای مختلف شآنالیزهای تصادفی، ترکیب روش المان های محدود با الگوریتم های پیشرفته آنالیز قابلیت اعتماد منجربه پیدایش روش المان های محدود مبتنی بر قابلیت اعتماد RFEM ( Reliability-based Finite Element Method ) گردیده است. مطالعه حاضر نیز با به کارگیری این روشها در حالت کلی و مشخصاً با استفاده از روش مرتبه اول قابلیت اعتماد ( First Order Reliability Method )FORM و با در نظر گرفتن پارامترهای تصادفی در آنالیزهای سازه ای، قابلیت اعتماد قابهای فولادی مختلف را مورد ارزیابی و مقایسه قرار داده است. برای این منظور تمامی مشخصات مصالح فولاد مصرفی و بارهای جانبی وارد به سازه به عنوان متغیرهای تصادفی درآنالیز سیستم های مورد مطالعه در نظر گرفته شده اند. همچنین جهت بررسی ظرفیت نهایی هر یک از قاب های فولادی مورد مطالعه در نرم افزار OpenSees از آنالیز استاتیکی غیر آلاستیک پوش اور استفاده گردیده است. نتایج بدست آمده حاکی از آن هستند که با افزایش همبستگی بین پارامترها، قابلیت اعتماد قابهای فولادی کاهش می یابد.

کلیدواژه ها:

قابلیت اعتماد ، نرم افزار ، OpenSees ، آنالیز استاتیکی ، ضریب همبستگی ، انالیزFORM