بررسی سازگاری و مقایسه عملکرد لاینهای پی جن پی در بلوچستان

نخود کبوتری (Pigeon pea) با نام علمی (Cajanus Cajan L) Millsp از خانواده Fabaceae یکی از مهم ترین محصولات غذایی دنیا است، از نظر تولید در بین حبو بات و در رتبه پنجم قرار دارد . از متحمل ترین گونه های حبوبات نسبت به خشکی است که با حداقل آبیاری و در شرایط دیم نیز قابل کشت است. توانایی این گیاه در استفاده از بقایای رطوبتی در طی فصل خشک ، موارد استفاده فراوان (از دانه به منظور تغذیه انسان با توجه به میزان پروتیین بالا، استفاده از شاخه و برگ جهت تعلیف و تغذیه دام و نقش مهمی که به دلیل ایجاد گره های تثبیت کننده ازت در ریشه و حاصلخیزی خاک دارد و نیز استفاده از آن به عنوان کود سبز و گیاه پوششی برای جلوگیری از فرسایش و .. آن را گیاهی مهم در مناطق نیمه خشک جلوه داده است . کشت این گیاه در مناطق جنوبی بلوچستان در شهرستان چابهار و در مناطقی مانند گرمبیت، دشتیاری، عورکی و زرآباد رایج است . این آزمایش برای اولین بار در ایران، به منظور بررسی سازگاری و مقایسه عملکرد لاین های پی جن پی به صورت طر ح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار در منطقه زرآباد واقع در شهرستان چابهار اجرا گردید. لاین های مورد بررسی شامل 16 لاین انتخابی از آزمایش مقایسه عملکرد مقدماتی لای نهای پی جن پی در سال قبل همراه با یک توده محلی بود. در مرحله رسیدن محصول به منظور ارزیابی عملکرد هر لاین غلاف های بوته های هر لاین برداشت ، بوجاری و توزین گردید . نتایج دو ساله آزمایش نشان داد که بین عملکرد دانه لاین های مختلف پی جن پی تفاوت معنی داری در سطح احتمال یک درصد وجود دارد و لاین ICP1982 با میانگین عملکرد دانه 2111 کیلوگرم در هکتار بیشترین عملکرد را نشان داد و لاین های ICP 12842 و ICP 12823 با میانگین عملکردهای دانه 2056 و 1932 کیلوگرم در هکتار به ترتیب در رده های دوم و سوم قرار گرفتند . با انجام این آزمایش مشخص شد که منطقه بلوچستان از مناطق مساعد جهت تولید این محصول می باشد و به منظور افزایش تولید این محصول در این منطقه کشت لاینهای فوق توصیه می گردد.

کلیدواژه ها:

پی جن پی ، سازگاری و عملکرد