همبستگی و تجزیه علیت عملکرد دانه واجزای آن در جو لخت

جو لخت یکی از غلات زراعی محسوب می شود که به علت فقدان پوشینه دارای الیاف کمتر و میزان انر ژی قابل متابولیسم بیشتر در تغذیه دام و طیور می باشد . میزان پروتئین آن در حدود پروتئین گندم و اسیدآمینه ضروری آن به و یژه لیزین بیشتر از ذرت است و می تواند جایگزین مناسبی برای ذرت وارداتی کشور باشد . انجام موفقیت امیز این جایگزینی مستلزم تولید واریته های بهتر و پر محصول است که برای عمل کرد بیشتر در جو لخت ارتباط بین عمل کرد واجزای عملکرد باید مشخص شود . هدف از این مطالعه بررسی روابط بین اجزای عملکرد با عمل کرد دانه با استفاده از تجزیه علیت بود . در این بررسی صفات مختلفی در ۴۹ ژنوتیپ جو لخت اندازه گیری و همبستگی بین صفات مختلف مورد ارزیابی قرار گرفتند . نتایج نشان داد که بین عملکرد دانه در بوته همبستگی معنی دار و مثبتی با تع داد دانه در سنبله ، تعداد پنجه بارور ، طول سنبله و وزن هزار دانه وجود دارد ولی همبستگی مدت زمان لازم تا ظهور سنبله منفی و معنی دار بود . نتایج تجزیه علیت نشان داد که صفات تعداد دانه در سنبله و تعداد پنجه بارور دارای بزرگترین اثر مستقیم و مدت زمان لازم تا سنبله دهی اثر مستقیم و منفی را بر روی عمل کرد دانه دارد یعنی هر چه گیاه زود رس تر باشد عمل کرد نیز بیشتر است . وزن هزار دانه دارای اثر مستقیم و کم بر روی عمل کرد بود و علت آن را می توان به همبستگی منفی بین وزن هزار دانه و تعداد دانه در سنبله نسبت داد و بیانگر آن است که کاهش تعداد دانه باعث افزایش وزن هزار دانه و بالعکس می شود . همچنین مشخص شد که طول سنبله دارای کمترین اثر مستقیم و معنی دار بر روی عمل کرد دانه بود . به طور کلی می توان گفت که تعداد دانه در سنبله و تعداد پنجه بارور از عوامل مهم اجزای عملکرد دانه در جو لختهستند.

کلیدواژه ها:

جو لخت ، عملکرد