اثر آبیاری با پساب بر برخی خواص فیزیکی و شیمیایی خاک
محل انتشار: مجله آب و فاضلاب، دوره: 16، شماره: 53
سال انتشار: 1384
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 835
فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_WWJ-16-53_003
تاریخ نمایه سازی: 4 مهر 1393
چکیده مقاله:
به کارگیری فاضلاب شهری در کشاورزی بسته به خصوصیات آن می تواند سودمند یا زیان بار باشد. کیفیت فاضلاب باید با توجه به اثرات آن بر خاک ، گیاه ، دام و انسان ارزیابی شود. برای بررسی اثر آبیاری با پساب تصفیه خانه شمال اصفهان، برخواص فیزیکی و شیمیایی خاک منطقه ، از طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار و چهار تیمار آبی در زمین های تصفیه خانه که به مدت 9 سال با پساب آبیاری شده بود ، استفاده گردید. تیمارهای آبی شامل : فاضلاب ورودی به تصفیه خانه (تصفیه نشده)، فاضلاب نیمه تصفیه (خروجی استخر ته نشینی اولیه )، فاضلاب خروجی (تصفیه شده ) و آب چاه تصفیه خانه بود. برای بررسی خواص فیزیکی خاک از اعماق صفر تا پنج و پنج تا ده سانتی متری از هر پلات نمونه گیری به عمل آمد. برای مقایسه خواص فیزیکی خاک تصفیه خانه و خاک مزرعه مجاور که هیچ گونه تیماری در آن اعمال نشده و آبیاری آن با استفاده از چاه شخصی بوده است، از خاک مزرعه مجاور نیز نمونه برداری شد. برای بررسی کیفیت تیمار های آبی در هر نوبت آبیاری از کلیه تیمارها نمونه گیری شد و اندازه گیری های لازم انجام گرفت. نتایج نشان داد که کلیه تیمارهای پساب از لحاظ اکسیژن مورد نیاز شیمیایی (COD) و مواد معلق (SS) و تیمارهای فاضلاب ورودی و نیمه تصفیه شده از لحاظ کدورت و اکسیژن مورد نیاز بیوشیمیایی (BODs) ، بیشتر از حد استاندارد ایران می باشند. از نظر طبقه بندی ، فاضلاب ورودی دارای درجه متوسط است . تیمارهای پساب از نظر هدایت الکتریکی ، نسبت جذب سدیم ، سدیم و سرب دارای میزان کمتری نسبت به آب چاه می باشند. کلیه تیمارها از لحاظ نفوذپذیری در درجه خوب و از نظر کلراید در درجه متوسط هستند. سرب کلیه تیمارها به مراتب کمتر از حد مجاز است. میانگین جرم مخصوص ظاهری خاک و درصد رطوبت در گنجایش زراعی (FC) روند خاصی را دنبال نمی کند. نتایج این طرح نشان می دهد ، که زمین آبیاری شده با پساب به مدت 9 سال دارای جرم مخصوص ظاهری کمتر ، درصد رطوبت بیشتر (در FC) و نفوذ نهایی کمتر نسبت به مزرعه مجاور آبیاری شده با آب چاه می باشد.
نویسندگان
فرزاد روحانی شهرکی
عضو هیات علمی دانشکده منابع طبیعی ، دانشگاه صنعتی اصفهان
رسول مهدوی
کارشناسان ارشد مهندسی منابع طبیعی ، دانشکده منابع طبیعی ، دانشگاه صنعتی اصفهان
مرضیه رضایی
کارشناسان ارشد مهندسی منابع طبیعی ، دانشکده منابع طبیعی ، دانشگاه صنعتی اصفهان