فضاهای همگانی یک موضوع انکارپذیر در توسعه پایدار شهرها

دربیشتر شهرهای ایران،ویژگی اصلی مرکز شهر نامشخص،بی هویت وفاقد عناصر زیبا وروح فرسا می باشد که در کا شهرها در داخل آلودگی ناشی از ترافیک و سروصدا وبیماری های روانی گرفتار شده اند،که بانیازهای امروزه مردم،که خواهان محیط های جذاب تر،باآرامش وباصالت تر وخواهان گریز از اضطراب های روزمره و حس تعلق هستند درتعارض می باشند،هدف از رائه ی این مقاله نشان دادن انتظارات هرانسان به عنوان یک شهروند ازشهر وکمبودهای فضاهای شهری وحل معضلات مربوط به عوامل فوق است.بر این اساس بکارگیری از مطالعات کتابخانه ای وتهیه پرسش نامه سعی شده،روش های مناسبی برای حل معضلات معرفی شود.درنتیجه اجرای این راهکارها،امید به آن است که به توان شهری بدون ترافیک وجذاب وشهروندگرا ودارای هویت وبااصالت ودرنهایت یک شهر انسان محور ایجاد کرد.

کلیدواژه ها:

فضاهای همگانی ، شهروندگرا ، انسان محور ، هویت شهری