زیر ساخت های سازمانی سیستم های پشتیبان تصمیم گیری سلامت با تاکید بر داده کاوی و انباره داده ها
محل انتشار: اولین کنگره ملی فناوری اطلاعات در نظام سلامت
سال انتشار: 1388
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 1,174
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCITHS01_025
تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1393
چکیده مقاله:
امروزه سیست مهای تصمیم گیری بالینی به دلیل نقش کلیدی در نظام بهداشت درمان ، مورد توجه قرار گرفته اند. از آنجائیکه داشتن تکنولوژی اطلاعات برای جمع آوری داده، به تنهایی کافی نیست بلکه چگونگی استفاده سازمان مراقبت بهداشتی از اطلاعاتش جهت تصمیم گیری مهم است. همچنین با توجه به اینکه تصمیم گیری وظیفه ای بحرانی برای مدیران، پزشکان، و کلیه ارائه دهندگان خدمات بهداشتی است و در واقع نکته کلیدی، تصمیم گیری مناسب است لذا در این مطالعه به بررسی سیستم های پشتیبان تصمیم گیری پرداخته تا با تعیین زیر ساخت های سازمانی این سیستم ها بتوان تصمیم سازی و تصمیم گیری های بهینه در سطح بهداشت و درمان را فراهم آورد.این مقاله مروری بر سیستم های پشتیبان تصمیم گیری سلامت و زیر ساخت های سازمانی آن به منظور ایجاد تحول در سطح بهداشت و درمان متمرکز شده است. ابتدا مراحل تکامل این سیستم ، تاریخچه و مفهوم DSS را شرح داده و سپس به بحث در زمینه زیرساخت های سازمانی آن می پردازیم . از آنجائیکه جهت اجرای سیستم های پشتیبان تصمیم، زیرساختارهای سازمانی و فنی مورد نیاز است که مارا قادر به استفاده موثر از CDSS می کند لذا یک سازمان در ابتدا بایستی حداقل 4 جز اصلی، انبار داده ها یا محل ذخیره داده های عملیاتی، مجموعه ای ازابزارها ی داده کاوی یا جستجوی داده ، گروه تربیت شده به عنوان تحلیلگر یا داده کاو، گروه تربیت شده به عنوان کاربران داده را دارا باشدتا با تاکید بر انبار داده ها و داده کاوی، مزیت رقابتی قابل توجه ایی برای سازمان های مراقبت بهداشتی مطرح گردد.با امید به اینکه با بکارگیری این تکنولوژی بتوان در پیش بینی مدل های توسعه ایی و کمک به تشخیص بیماری، ایجاد موقعیت جدید برای موسسات مراقبت بهداشتی، توسعه راه های کلینیکی، شناسایی بهره وری نامناسب از منابع مراقبت بهداشتی و بهبود مراقبت بیمار موثر بود.
نویسندگان