تحلیل رابطه ی حکمرانی خوب و آلودگی های محیط زیستی در کشورهای منتخب

امروزه مسئله ی آلودگی محیط زیست یکی از مهمترین موانع توسعه جوامع است،به طوریکه از بنیادی ترین مسائل زیست محیطی انتشار گازهای گلخانه ای است که از احتراق سوخت های فسیلی ناشی می شود.دی اکسید کربن ناشی از احتراق این سوخت ها با بیشترین سهم میان سایر گازهای گلخانه ای بیشاز تمام آلاینده ها مسئول آلوده شدن هوا است. آلودگی هوا و تغییرات آب و هوایی بسیاری از مسائل و مشکلات زیست محیطی،اقتصادی و اجتماعی را به وجود می آورد.در تئوری جدید اقتصاد نهاد گرایی یک رابطه ی معین و مثبت بین تقویت شاخص های حکمرانی و کنترل آلودگی های محیط زیستی برای توسعه پایدار وجود دارد.در این پژوهش به دنبال بررسی متغیرهای موثر بر آلودگی های محیط زیست کشورهای منتخب هستیم.بدین روی،ابتدا شاخص آلودگی محیط زیست را به شکل انتشار گاز CO2 در نظر گرفته و با استفاده از مدل داده های تابلویی به بررسی اثر حکمرانی خوب در کنار سایر متغیرهای موثر بر آلودگی در دوره زمانی 2010-2001 پرداختیم.پژوهش نشان دهنده ی نقش موثر و معنی دار حکمرانی خوب بر کاهش انتشار گاز CO2 در کشورهای منتخب می باشد.بنابراین توصیه می شود که دولت ها با تقویت شاخص های حکمرانی خوب سبب کاهش گازهای آلاینده در اقتصاد کشورهای خود باشند.

کلیدواژه ها:

آلودگی محیط زیست ، حکمرانی خوب ، انتشار دی اکسید کربن