ارائه الگوی پیشران های به کارگیری لجستیک هوشمند در معاونت لجستیک یک سازمان دفاعی

لجستیک به عنوان یکی از ارکان اصلی سازمان های دفاعی برای نبرد، نقش ایفا می کند؛ بنابراین مدیریت هوشمندانه لجستیک باعث افزایش توان رزمی در سازمان های دفاعی خواهد شد. بنابراین این پژوهش در نظر دارد پیشران های به کارگیری لجستیک هوشمند را در معاونت لجستیک یک سازمان دفاعی موردبحث پژوهش را کشف و برای آن ها، الگویی ارائه کند. پژوهش از نظر هدف کاربردی-توسعه ای و از نظر رویکرد، آمیخته (کیفی-کمی) است. در مرحله اول با روش تحلیل محتوای کیفی و در مرحله بعدی از طریق مدل سازی ساختاری تفسیری انجام شد. در مرحله اول با ابزار مصاحبه از ۹ نفر از خبرگان داده ها جمع آوری و ابعاد اصلی پیشران ها کشف شد. در مرحله دوم برای رسیدن به مدل مفهومی، با بهره گیری از نتایج مرحله اول، پرسش نامه مدل ساختاری تفسیری تهیه و با تحلیل داده ها، مدل ساختاری تفسیری پیشران ها ارائه شد. مدل مفهومی پیشران ها در دو سطح (با ۷ بعد و ۴۴ مولفه) قرار گرفت. در سطح اول ابعاد اقتصادی، فناورانه، سازمانی، قانونی، منابع انسانی و محیط خارجی و در سطح دوم بعد اجتماعی به عنوان پیشران اصلی قرار گرفتند. در حوزه پیشران های اجتماعی به استراتژیست های سازمان های دفاعی توصیه می شود براساس مدل پذیرش اجتماعی فناوری در سازمان، نیروها را به این باور برسانند که رویکرد مثبت نسبت به فناوری و مزایای آن، برای خود نیروها اثربخش و کمک کننده خواهد بود.

کلیدواژه ها:

پیشران های به کارگیری فناوری ، تحلیل محتوای کیفی ، لجستیک هوشمند ، معاونت لجستیک ، مدل سازی ساختاری تفسیری