تاثیر آموزش کفایت اجتماعی بر خودآگاهی هیجانی و شایستگی اجتماعی دانش آموزان پرخاشگر

هدف از انجام این تحقیق، تاثیر آموزش کفایت اجتماعی بر خودآگاهی هیجانی و شایستگی اجتماعی دانش آموزان پرخاشگر، بود. روش تحقیق به صورت نیمه آزمایشی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر متوسطه اول شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که تعداد ۴۸ نفر با استفاده از روش نمونه گیری دردسترس با گروه بندی آزمایش و کنترل به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. ۸ جلسه آموزش کفایت اجتماعی براساس مدل فلنر در نظر گرفته شد و درنهایت با استفاده از پرسشنامه شایستگی اجتماعی زو و جی (۲۰۱۲) و خودآگاهی هیجانی ریفی (۲۰۰۷)، داده ها جمع آوری شد. تحلیل داده ها با آزمون تحلیل واریانس ترکیبی انجام شد. نتایج اتای سهمی نشان داد که بخش قابل توجهی از تغییرات شایستگی اجتماعی و تغییرات خودآگاهی هیجانی دانش آموزان، متاثر از اثر آموزش جلسات آموزشی بوده است. درنتیجه، با آموزش کفایت های اجتماعی، دانش آموز تلاش می کند تا ویژگی هایی مانند: مسئولیت پذیری و اعتماد به نفس را در خود پرورش دهد تا درنهایت شایستگی اجتماعی و خودآگاهی هیجانی بهتری داشته باشد.

کلیدواژه ها:

مداخله آموزشی ، آموزش کفایت اجتماعی ، خودآگاهی هیجانی ، شایستگی اجتماعی