عناصر و مولفه های هویت ایرانی در اندیشه ی ابوالفضل بن عمید

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 29

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JSKH-20-54_007

تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405

چکیده مقاله:

هویت ایرانی در برگیرنده مولفه های گوناگونی می شود که از جمله بنیادی ترین آن ها، احساس پیوند و تعلق خاطر به سرزمین سیاسی، میراث فرهنگی، گذشته تاریخی و تبار ایرانی است. یکی از کسانی که این تعلق خاطر را دارد و برای توسعه ی آن کوشش کرده است؛ ابوالفضل بن عمید، وزیر مشهور عهد آل بویه است.با بررسی دوره وزارت ابوالفضل بن عمید می توان چنین استنباط کرد که وی از همان آغاز کار به واسطه آنکه در خاندانی وزیرزاده رشد یافته بود، با روش پیشینیان ایرانی خویش در خصوص اداره حکومت آشنایی کامل داشت. او با بهره گیری از این آموخته ها و نبوغ ذاتی خویش توانست با خردمندی هر چه تمام تر شیوه نیاکان ایرانی خویش را در اموری همانند رعایت عدل و داد در رسیدگی به مسائل مملکت، میانه روی در اداره قلمرو، نگاشتن اندرزنامه سیاسی برای فرزندش به سبک پادشاهان ساسانی، پرورش شاگردانی متاثر از اندیشه ایران گرایی، اهتمام به خصیصه خردمندی وزیر به عنوان اصلی بنیادین برای در دست گیری نهاد وزارت در دوره باستان، توجه به زبان فارسی در گفتگوها و مکاتبات غیررسمی، کوشش برای برگزاری جشن های ایرانی و نگهداری کتبی که بخشی از آن ها از جمله نفایس کمیاب میراث گذشتگان ایرانی بودند، بازنمایی و اجرا نماید. در این جستار کوشش بر آن است با استناد منابع تاریخی و به روش توصیفی – تحلیلی، از طریق بازشناسی قسمت هایی از زندگی سیاسی ابوالفضل بن عمید و پیوند و تطبیق آن با عناصر هویت ایرانی؛ به این سوال پاسخ داده شود که کاربست عناصر و مولفه های هویت ایرانی در آراء و اندیشه های ابوالفضل بن عمید به چه صورت بوده است؟

نویسندگان

فاطمه پرستار

دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ ایران اسلامی، گروه تاریخ، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.

نجم الدین گیلانی

گروه تاریخ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.