بررسی معماری و کاربردی سازه های آبی ایران در عصر ساسانی (مطالعه موردی: سازه های جنوب و جنوب غربی ایران)

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 37

فایل این مقاله در 40 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_ISIR-9-4_003

تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405

چکیده مقاله:

مدیریت کارآمد منابع آبی، ضامن امنیت غذایی، حفظ محیط زیست و پایداری توسعه اجتماعی و اقتصادی جوامع بشری است. مهندسی سازه های آبی با هدف تنظیم جریان آب، ذخیره سازی و انتقال آن، نقش محوری در مدیریت بهینه منابع آب برای مصارف گوناگون ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی معماری و کاربردی سازه های آبی ایران در عصر ساسانی (مطالعه موردی: سازه های جنوب و جنوب غربی ایران) انجام شد و مطالعه حاضر متمرکز بر سازه های آبی در استان های خوزستان، فارس و بوشهر بوده است. روش تحقیق در پژوهش حاضر از نوع تاریخی و شیوه پژوهش توصیفی و تحلیلی است. اطلاعات بر اساس منابع کتابخانه ای و تحقیقات میدانی جمع آوری شده و پس از بررسی منابع و فیش برداری به تجزیه و تحلیل اطلاعات و نگارش پرداخته شد. نتایج حاصل از پژوهش حاضر نشان می دهد که در دوره ساسانیان، ایران شاهد توسعه چشمگیری در ساخت سازه های آبی بود که نشان دهنده درک عمیق از مدیریت منابع آب و مهندسی هیدرولیک است. این سازه ها، شامل پل بندها، سدها و شبکه های گسترده کانال های آبیاری، نقش حیاتی در توسعه کشاورزی، تامین آب آشامیدنی و رونق اقتصادی مناطق مختلف امپراتوری ایفا می کردند. مهندسان ساسانی با بهره گیری از دانش فنی پیشرفته و احتمالا تاثیرات مهندسی رومی، توانستند سیستم های پیچیده ای را طراحی و اجرا کنند که تا قرون متمادی مورد استفاده قرار می گرفتند و تاثیرات آن هنوز در برخی مناطق ایران قابل مشاهده است.

نویسندگان

مهسا فلاح لفوت

دانشجوی کارشناسی ارشد گروه ایرانشناسی دانشگاه گیلان

حسن کهنسال

استادیار گروه جغرافیا دانشگاه گیلان

پرستو مسجدی خاک

دانشیار گروه جغرافیا دانشگاه گیلان