بررسی مقایسه­ای تاثیر برخی علف کش های پیش رویشی با مزوسولفورون + یدوسولفورون + دیفلوفنیکان+ مفن پایر دی اتیل (اوتللو) بر مهار چچم (Lolium rigidum Gaudin.) و عملکرد گندم (Triticum aestivum L.)

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 16

فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JPP-40-3_008

تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405

چکیده مقاله:

در مزارع گندم (Triticum aestivum L.)، مهار علف ­هرز چچم (Lolium rigidum Gaudin.) به دلیل تشابهات ریخت شناختی و فیریولوژیکی با دشواری های زیادی روبه رو است بنابراین، انتخاب علف کش مناسب برای موفقیت در مهار این علف­ هرز و افزایش عملکرد گندم ضروری است. این پژوهش با هدف مقایسه کارآیی برخی علف کش های پیش رویشی با علف کش مزوسولفورون متیل ۷۵/۰ درصد + یدوسولفورون متیل سدیم ۲۵/۰ درصد + دیفلوفنیکان ۵ درصد (اوتللو ۶%) (OD) و به صورت آزمایشی با ۱۰ تیمار و چهار تکرار در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در دو ایستگاه تحقیقاتی گاودشت شهرستان بابل و بایعکلا شهرستان نکا در سال زراعی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ انجام شد. تیمارها شامل استفاده از علف­کش­های پیش رویشی پیروکساسولفون (WG ۸۵%) به میزان ۱۵۰ و ۲۰۰ گرم در هکتار، متری بیوزین (WP ۷۰%) به میزان ۳۰۰، ۴۰۰ و ۵۰۰ گرم در هکتار، فلومیوکسازین (WP ۵۰%) به میزان ۱۰۰ و ۱۵۰ گرم در هکتار، پیروکساسولفون به میزان ۱۵۰ گرم در هکتار + متری بیوزین به میزان ۳۰۰ گرم در هکتار، اوتللو به میزان ۶/۱ لیتر در هکتار در مرحله پنجه زنی گندم بودند. نتایج نشان داد که در هر دو مکان، تیمار متری بیوزین به میزان ۴۰۰ گرم در هکتار و ۵۰۰ گرم در هکتار علی رغم مهار مناسب علف هرز چچم، بر تراکم گندم اثر منفی داشتند که ناشی از خسارت استفاده از مقادیر بالای علف کش متری بیوزین بر جوانه زنی بذر گندم بود. پیروکساسولفون ۱۵۰ گرم در هکتار + متری بیوزین ۳۰۰ گرم در هکتار در هر دو ایستگاه­ بایعکلا و گاودشت ضمن داشتن بیشترین تراکم گندم، موجب کاهش ۵/۷۱ و ۸/۷۸ درصدی تراکم علف هرز چچم و کاهش ۹/۷۶ و ۲/۸۰ درصدی زیست توده علف هرز چچم نسبت به شاهد شد. علاوه­بر این، کاربرد ترکیبی دو علف کش پیروکساسولفون ۱۵۰ گرم در هکتار + متری بیوزین ۳۰۰ گرم در هکتار توانست عملکرد دانه گندم را بیش از ۴۰ و ۴۲ درصد به ترتیب در ایستگاه های بایعکلا و گاودشت نسبت به شاهد افزایش دهد، بدون این که اثر سوئی بر گندم وارد کند. با توجه به این نتایج توصیه می­شود که با معرفی علف کش­های پیش­رویشی ضمن استفاده از مقادیر مناسب آن ها، می­توان بدون ایجاد خسارت روی گندم، به طور مناسبی چچم را مهار و عملکرد گندم را بهبود بخشید.

نویسندگان

نرگس کشاورز ملائی

گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد قائم شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم شهر، ایران

محمد رضوانی

گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد قائم شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم شهر، ایران

حمید صالحیان

گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد قائم شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم شهر، ایران

مرتضی نورعلیزاده اتاقسرا

بخش تحقیقات گیاه پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری، ایران