تبیین مدل ساختاری مدیریت دانش بر اساس خلاقیت آموزگاران ابتدایی با میانجی گری هوش سازمانی

زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف تبیین مدل ساختاری مدیریت دانش بر اساس خلاقیت آموزگاران ابتدایی با میانجی گری هوش سازمانی، به روش توصیفی-همبستگی، انجام شد.روش: جامعه آماری پژوهش شامل کلیه آموزگاران دوره ابتدایی شهرستان شهریار در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ به تعداد ۲۵۴۲ نفر بود، که از میان آنان ۳۳۴ نفر با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسش نامه مدیریت دانش نیومن و کنراد (۲۰۰۰)، فرم کوتاه خلاقیت رندسیپ (۱۹۷۹)، و پرسش نامه هوش سازمانی آلبرشت (۲۰۰۳) استفاده شد. روایی و پایایی ابزارها نیز مطلوب گزارش شد. داده ها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی و روش های آمار استنباطی، شامل ضریب همبستگی، تحلیل مسیر و مدل سازی معادلات ساختاری، تحلیل شدند.یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که مدیریت دانش بر خلاقیت آموزگاران اثر مستقیم و مثبت داشت. همچنین، اثر مستقیم مدیریت دانش بر هوش سازمانی نیز مثبت و معنادار بود. افزون بر این، هوش سازمانی اثر مستقیم و معناداری بر خلاقیت آموزگاران داشت. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که مدیریت دانش از طریق هوش سازمانی بر خلاقیت آموزگاران اثر غیرمستقیم و معنادار داشت. مقادیر آماره t مربوط به ضرایب بتا نیز در سطح خطای ۰۵/۰ معنادار بود. در مجموع، مدل پیشنهادی پژوهش از برازش مناسبی برخوردار بود و تمامی مسیرهای مدل تایید شد.نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش، مدیریت دانش از طریق تقویت هوش سازمانی می تواند زمینه ارتقای خلاقیت آموزگاران را فراهم کند. همچنین، مدیریت دانش و هوش سازمانی هر دو نقش مهمی در افزایش خلاقیت آموزگاران ایفا می کنند. بنابراین، به متخصصان تعلیم و تربیت پیشنهاد می شود، با طراحی دوره های آموزشی مرتبط با توسعه مدیریت دانش، تقویت هوش سازمانی، و ایجاد محیط کاری پویا، زمینه افزایش خلاقیت آموزگاران را فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

آموزگار ، مدیریت دانش ، خلاقیت ، هوش سازمانی ، دوره ابتدایی