ادغام فناوری در تدریس خرد: نقش محتوای الکترونیکی تعاملی در کیفیت تدریس و رضایت دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان

زمینه و هدف: هدف این پژوهش تاثیر محتوای الکترونیکی تعاملی در بهبود کیفیت تدریس خرد و افزایش رضایت دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان مازندران است. این مطالعه به دنبال شناسایی تاثیرات فناوری های تعاملی بر مهارت تدریس و رضایت دانشجومعلمان از فرایند یاددهی-یادگیری است تا راهبردهایی اثربخش برای ارتقای کیفیت آموزش ارائه دهد.روش: این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل طی ۸ هفته در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ اجرا شد. ۱۳۲ دانشجومعلم دختر به صورت تصادفی سازی بلوکی در دو گروه آزمایش (۶۵ نفر، با محتوای تعاملی) و کنترل (۶۷ نفر، روش سنتی) شرکت کردند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل چک لیست مشاهده کیفیت تدریس بر اساس سه مولفه غنای محتوایی، تعاملات پداگوژیک-فناورانه، بازدهی آموزشی (پایایی: ۸۹/۰α=)، و پرسش نامه رضایت سنجی با ۳ زیرمقیاس خودکارآمدی، انگیزش مواد آموزشی، و کاربرپسندی (پایایی: ۹۲/۰α= ) بود.یافته ها: یافته ها نشان داد که ادغام محتوای الکترونیکی تعاملی در تدریس خرد به طور معنی داری کیفیت تدریس دانشجومعلمان را بهبود بخشیده است (۰۱/۰p<). این بهبود از طریق افزایش غنای محتوا، تعامل پداگوژیک-فناورانه و بازدهی آموزشی مشاهده شد. همچنین، اثرگذاری این راهبرد بر اساس پیشینه تحصیلی متفاوت بود. علاوه بر این، استفاده از فناوری های تعاملی به طور معناداری خودکارآمدی، انگیزش درونی، و رضایت دانشجومعلمان را افزایش داد (۰۱/۰p<).نتیجه گیری: محتوای الکترونیکی تعاملی کیفیت تدریس خرد و رضایت دانشجومعلمان را ارتقا داد، اما اثربخشی آن به تعامل بین ویژگی های محتوایی، آمادگی فناوری، و سواد دیجیتال وابسته به پیشینه تحصیلی بستگی دارد. این نتایج، بازنگری در برنامه های فناورانه تربیت معلم را ضروری می سازد، زیرا بی توجهی به نابرابری های دسترسی و آموزش، پتانسیل فناوری های آموزشی را محدود می کند.

کلیدواژه ها:

تدریس خرد ، محتوای الکترونیکی تعاملی ، کیفیت تدریس ، رضایت ، دانشجومعلمان