سنگ نگاری، زمین شیمی و جایگاه زمین ساختی سنگ های آذرین درونی باجکان-دورکان، جنوب خاوری ایران

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 11

فایل این مقاله در 26 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_IJPU-17-3_004

تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405

چکیده مقاله:

مجموعه باجکان-دورکان در جنوب خاوری ایران و در منشور برافزایشی مکران جای دارد. با وجود تفسیرهای گوناگون، خاستگاه و جایگاه زمین ساختی سنگ های آذرین درونی این مجموعه همچنان مبهم و مورد بحث است. واحدهای سنگی مجموعه باجکان-دورکان پی سنگ دگرگونی-رسوبی دارند که با سنگ های آذرین درونی حد واسط تا اسیدی و نهشته های کربناته پوشیده شده اند. سنگ های آذرین درونی در سه گروه گرانیت، دیوریت و پلاژیوگرانیت رده بندی شده اند. پتاسیم فلدسپار، پلاژیوکلاز و کوارتز از سازنده های اصلی و آمفیبول، بیوتیت، زیرکن، ایلمنیت و هماتیت از کانی های فرعی این سنگ ها به شمار می روند. بافت های دانه ای و نیمه شکل دار، میکروگرافیک و گرانوفیریک که از درهم رشدی کوارتز و فلدسپار پدید آمده اند، به همراه نشانه هایی از پرتیتی شدن و جایگزینی بیوتیت با کلریت در بیشتر نمونه ها دیده می شوند. گرانیتوییدهای باجکان-دورکان ویژگی های زمین شیمیایی گرانیت های A-type متاآلومین را نمایش می دهند و سرشت ماگمایی کالک آلکالن پتاسیم بالا دارند. غنی شدگی نسبت به LREE، LILE همراه با ناهنجاری منفی Nb، P، Ba و Ti در این سنگ ها گویای مذاب جدا شده از خاستگاه پوسته ای آنهاست. بر پایه نمودارهای زمین ساختی، این گرانیت ها در گستره گرانیت های کمان آتشفشانی (VAG) و گرانیت های درون صفحه ای (WPG) جای گرفته اند و به گرانیت های پس از کوهزایی[۱] تعلق دارند. بر پایه موقعیت جغرافیایی و شواهد سنگ شناسی و زمین شیمیایی مجموعه باجکان-دورکان ادامه جنوب خاوری پهنه سنندج-سیرجان است و گرانیت های این مجموعه در زمین ساخت فرورانشی با کشش های موضعی همانند پهنه کششی-جدایشی[۲] پدید آمده اند. [۱] post-collision granites[۲] pull-apart

نویسندگان

عزیزالله تاج ور

گروه اقیانوس شناسی، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران

نسیم الیاس پور

مدرس زمین شناسی، آموزش و پرورش منطقه آزاد چابهار، ایران

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Aghazadeh, M., Castro, A., Badrzadeh, Z., and Vogt, K. (۲۰۱۱) ...
  • Azizi, H., and Stern, R.J. (۲۰۱۹) Jurassic igneous rocks of ...
  • Bonin, B. (۲۰۰۷) A-type granites and related rocks: evolution of ...
  • Boynton, W.V. (۱۹۸۴) Cosmochemistry of the rare earth elements: meteorite ...
  • Chappell, B.W., and White, A.J. (۲۰۰۱) Two contrasting granite types: ...
  • Eby, G.N. (۱۹۹۰) The A-type granitoids: a review of their ...
  • Emami, S.N., and Khalili, M. (۲۰۱۴). Volcanic and subvolcanic rocks ...
  • Harker, A. (۱۹۰۹) The natural history of igneous rocks. Methuen ...
  • Irvine, T.N., and Baragar, W.R.A.F. (۱۹۷۱) A guide to the ...
  • McDonough, W.F., and Sun, S. S. (۱۹۹۵) The composition of ...
  • Mouthereau, F., Lacombe, O., and Vergés, J. (۲۰۱۲) Building the ...
  • Omrani, J., Agard, P., Whitechurch, H., Benoit, M., Prouteau, G., ...
  • Shirmohammadi, M., Sepahi Gerow, A.A., Maanijou, M., and Tourkian, A. ...
  • Wilson, M., and Downes, H. (۱۹۹۲) Mafic alkaline magmatism associated ...
  • نمایش کامل مراجع