الگوی پیشنهادی نظام مند توسعه حرفه ای مستمر پرستاران در ایران بر پایه درس آموخته های ایالات متحده، انگلستان و استرالیا: یک مطالعه تطبیقی
محل انتشار: نشریه آموزش پرستاری، دوره: 15، شماره: 1
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 27
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JNE-15-1_001
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: با وجود الزامات قانونی جهت توسعه حرفه ای مستمر (CPD) پرستاران، نظام بازآموزی فعلی در ایران با چالش ناکارآمدی بالینی مواجه است. مطالعه حاضر با هدف پیشنهاد الگوی بومی توسعه حرفه ای مستمر اجباری برای پرستاران در ایران بر پایه درس آموخته های نظام های آموزشی ایالات متحده، انگلستان و استرالیا انجام شده است.
روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه تطبیقی است که با استفاده از مدل چهارمرحله ای بردی (توصیف، تفسیر، هم جواری و مقایسه) در سال ۱۴۰۴ انجام شد. داده ها از طریق جست وجوی نظام مند اسناد قانونی، گزارش های رسمی و مقالات علمی (۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴) در پایگاه های PubMed، Scopus، Web of Science، CINAHL، SID و Magiran گردآوری شد. مقایسه کشورها در چهار حوزه کلی ساختاری، قانونی، اعتباربخشی و نظارتی و بر اساس هشت شاخص عملیاتی انجام شد. پس از استخراج درس آموخته های تطبیقی و تدوین پیش نویس اولیه الگو، روایی محتوایی و امکان سنجی مقدماتی الگوی پیشنهادی از طریق تشکیل یک پنل خبرگان تخصصی متشکل از صاحب نظران آموزش پرستاری، مدیریت خدمات پرستاری و سیاست گذاران آموزش مداوم مورد ارزیابی و تایید نهایی قرار گرفت.
یافته ها: درس آموخته های تطبیقی نشان داد که نظام بازآموزی ایالات متحده نامتمرکز و ایالتی است؛ به گونه ای که الزام آموزش مداوم جهت تمدید مجوز در ۳۸ ایالت اجباری و در ۱۲ ایالت داوطلبانه است. در مقابل، انگلستان و استرالیا بر یادگیری تاملی، مشارکتی و شایستگی محور تاکید دارند، حال آن که نظام ایران علیرغم برخورداری از زیرساخت های الکترونیکی قوی، عمدتا امتیازمحور بوده و با ضعف در نیازسنجی بالینی و فقدان ارزیابی های عملکردی مواجه است. الگوی بومی پیشنهادی بر پایه این درس آموخته ها در سه رکن محوری: ۱) بازطراحی سیستم امتیازدهی (تقسیم به امتیازات پایه، تخصصی و تاملی)، ۲) تنوع بخشی به شیوه های یادگیری (شبیه سازی و بین حرفه ای) و ۳) سازوکار نظارتی هوشمند (حسابرسی تصادفی سالانه ۵ % از پورتفولیوهای تاملی پرستاران با مشارکت نهادهای حرفه ای) طراحی شد.
نتیجه گیری: این مطالعه یک چارچوب مفهومی اولیه و مبتنی بر شواهد را برای گذار نظام آموزش مداوم پرستاری ایران به سوی رویکردی شایستگی محور و تآملی ارائه می دهد. اگرچه روایی ساختاری و امکان پذیری ارکان الگوی پیشنهادی در پنل خبرگان مورد تایید قرار گرفت، اما پیاده سازی و نهادینه سازی کشوری آن نیازمند اعتبارسنجی تکمیلی در سطح ملی (پیمایش دلفی گسترده) و اجرای کارآزمایی های پایلوت در مناطق مختلف آمایشی کشورخواهد بود.
کلیدواژه ها:
Continuing Nursing Education ، Professional Development ، Comparative Analysis ، Lessons Learned ، Iran. ، توسعه حرفه ای مستمر ، آموزش مداوم پرستاری ، مطالعه تطبیقی ، درس آموخته ها ، ایران.
نویسندگان
عاطفه علیزاده ریسنی
دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران.
مهدیه بهرامی
دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران.
سیده زهرا حسینی گل افشانی
پرستاری مراقبت های ویژه، قزوین، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :