بهینه سازی درمانی آپی ژنین در سرطان کولورکتال مرتبط با کولیت؛ کاهش استرس اکسیداتیو و التهاب در یک دوز موثر غیرسمی در مدل موشی AOM/DSS: یک مطالعه تجربی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 33
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_RUMS-25-5_002
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: استرس اکسیداتیو در سرطان کولون نقش دارد. آپیژنین، فلاونوئیدی با اثرات آنتی اکسیدانی قوی است که در درمان سرطان موثر است. این مطالعه با هدف تعیین اثر درمانی آپیژنین بر سرطان کولون بهروش مکانیسم های آنتی اکسیدانی انجام شد.
مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع تجربی است و در این مطالعه تعداد ۶۰ سر موش نر نژاد C۵۷BL/۶ به شش گروه کنترل سالم، کنترل بیمار و چهار گروه درمانی که سرطان زایی کولون در آن ها با تزریق داخل صفاقی ۱۰ میلی گرم/کیلوگرم آزوکسی متان (Azoxymethane; AOM) و دو دوره ۵/۲ درصد سدیم دکسترانسولفات (Sodium Dextran Sulfate; DSS) القاء شد. سپس دوزهای ۵، ۱۰، ۲۰ و ۴۰ میلی گرم/کیلوگرم آپی ژنین به صورت خوراکی و با تناوب سهبار در هفته به مدت شش هفته تجویز شد. نشانگرهای استرس اکسیداتیو شامل گونه های فعال اکسیژن (Reactive Oxygen Species; ROS)، مالون دی آلدئید (Malondialdehyde; MDA)، سوپراکسید دیس موتاز (Superoxide Dismutase; SOD)، ظرفیت آنتی اکسیدانی کل (Total Antioxidant Capacity; TAC)، گلوتاتیون پراکسیداز (Glutathione Peroxidase; GPx) و کاتالاز بررسی شد. داده ها با استفاده از آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی Tukey تجزیهوتحلیل شدند.
یافته ها: در دوز ۲۰ میلی گرم/کیلوگرم نسبت به دوزهای ۵، ۱۰، و ۴۰ میلیگرم/کیلوگرم آپیژنین کاهش معنی دار ROS و MDA و افزایش فعالیت SOD، GPx، کاتالاز و TAC مشاهده شد (۰۵/۰>P).
نتیجه گیری: آپی ژنین در مدل حیوانی سرطان کولورکتال، استرس اکسیداتیو را کاهش و دفاع آنتی اکسیدانی را تقویت کرد و دوز ۲۰ میلی گرم/کیلوگرم کمترین سمیت کبدی را نشان داد. تعمیم این نتایج به انسان نیازمند مطالعات بالینی تکمیلی است. گنجاندن منابع غذایی حاوی آپی ژنین در رژیم غذایی می تواند به عنوان راهکار پیشگیرانه کمکی مطرح شود.
واژه های کلیدی: آپی ژنین، سرطان کولون، استرس اکسیداتیو
کلیدواژه ها:
نویسندگان
داریوش غلامی
Amol University of Special Modern Technologies
لقمان علائی
University of Curdistan
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :