بررسی اثربخشی درمان ذهن آگاهی کودک محور و آموزش مهارت های حل مسئله بر کارکردهای اجرایی و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان دارای اختلال نقص توجه/ بیش فعالی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 21
فایل این مقاله در 32 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JEPS-23-62_009
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405
چکیده مقاله:
این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی آموزش درمان مبتنی بر ذهن آگاهی کودک محور و مهارت های حل مسئله بر کارکردهای اجرایی و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان دارای اختلال نقص توجه/ بیش فعالی صورت گرفت. جامعه آماری این مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل، شامل تمامی دانش آموزان دوره ابتدایی شهر تهران طی سال۱۴۰۰ می شد. نمونه گیری به روش خوشه ای صورت گرفت و در نهایت ۴۵ کودک دارای اختلال نقص توجه/ بیش فعالی که شرایط ورود به مطالعه را داشتند در سه گروه ذهن آگاهی کودک محور (تعداد ۱۵ نفر) و آموزش مهارت های حل مسئله (تعداد ۱۵ نفر) و کنترل (تعداد ۱۵ نفر) قرار گرفتند. شرکت کنندگان در دو مرحله پیش و پس آزمون با پرسشنامه های کارکرد اجرایی و خودتنظیمی تحصیلی ارزیابی شدند. داده ها در نرم افزار آماری SPSS-۲۲ با روش آماری آنالیز واریانس تکراری تجزیه تحلیل شدند. نتایج به دست آمده نشان داد نمرات کارکردهای اجرایی و خودتنظیمی تحصیلی شرکت کنندگان درمان ذهن آگاهی کودک محور و آموزش حل مسئله در مقایسه با گروه کنترل بهبود معناداری داشته است. مقایسه نمرات دو گروه مداخله حاکی از این بود که درمان ذهن آگاهی کودک محور اثربخشی بیشتری داشته است. با توجه به یافته های به دست آمده درمان ذهن آگاهی کودک محور اثربخشی بیشتری نسبت به آموزش حل مسئله داشته ولی آموزش های حل مسئله نیز به عنوان روشی ساده که نیاز به تخصص درمانی ندارد می تواند توسط معلمان و مربیان نیز به کار گرفته شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سید شهروز میرحسینی
دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
امیر حسین دولو
دانشجوی دکتری روانشناسی کودکان استثنایی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایرا
نرگس نصیری تفرشی
دانشجوی دکتری روانشناسی کودکان استثنایی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
فاطمه دهقانی آرانی
گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
راضیه صفاری فرد
دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :