دیدگاه دانشجویان فنی دانشگاه تهران نسبت به وضعیت تدریس همه شمول و نقش هوش مصنوعی
محل انتشار: فصلنامه آموزش مهندسی ایران، دوره: 28، شماره: 110
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 15
فایل این مقاله در 23 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JEE-28-110_002
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405
چکیده مقاله:
آموزش مهندسی برای پاسخ به نیازهای فردی دانشجویان باید از روشهای تدریس شخصی سازی شده استفاده کند که در عصر هوش مصنوعی این فناوری نوین می تواند کمک شایانی به تحقق این امر کند. چارچوب یادگیری فراگیر و تاثیر کاربرد هوش مصنوعی، یک مدل مناسب برای افزایش کیفیت تدریس همه شمول در آموزش مهندسی است که به دلیل نبود یک پژوهش جامع در این حوزه در مطالعات آموزش مهندسی ایران، این مقاله سعی در جبران این خلاء پژوهشی دارد. در این پژوهش با جمع آوری اطلاعات به صورت کمی از ۴۰۵ دانشجوی دانشکدگان فنی تهران، نخست دیدگاه آنها نسبت به فرایند یاددهی و یادگیری همه شمول در ابعاد مختلف به صورت آمار توصیفی بیان شده است. سپس منطبق با نتایج در مرحله توصیفی و با تشکیل گروه های مخالف، موافق و ممتنع در هر بعد، به صورت تحلیلی نگرش دانشجویان نسبت به محدودیت های هوش مصنوعی در آموزش و همچنین تمایل ایشان به استفاده از هوش مصنوعی در آینده مقایسه شده است. نتایج این پژوهش در هر دو بعد به ما کمک می کند که با نقاط قوت و ضعف موجود در روش های تدریس همه شمول آشنا شده و باتوجه به تنوع دیدگاه در گروه های مختلف، برای ترغیب دانشجویان به استفاده مناسب از هوش مصنوعی، راهکارهای مناسب در تدریس ارائه دهیم.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
بهزاد بیگ پوریان
گروه آموزش مهندسی، دانشکده مهندسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
علی حبیبی
دانشگاه تهران، گروه آموزش مهندسی
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :