تحلیل انتقادی انسان شناسی خودبنیاد نیچه بر اساس نظریه فطرت در الهیات اسلامی (با تاکید بر قرائت فلسفی علامه طباطبایی)

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 22

فایل این مقاله در 35 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_IPHD-21-38_005

تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405

چکیده مقاله:

انسان شناسی در اندیشه نیچه نقشی بنیادین دارد و مبنای بسیاری از آرای اخلاقی او را شکل می دهد. او با نفی مرجعیت الهی و انکار هر گونه ماهیت ثابت برای انسان، وی را موجودی می داند که باید خود، آفریننده معنا و ارزش های زندگی اش باشد. از این منظر، فطرت یا گرایش های ذاتی  در انسان معنایی نداشته و او با اراده معطوف به قدرت تعریف می شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی - انتقادی، ابتدا مولفه های اصلی انسان شناسی نیچه را تبیین می کند و سپس آن ها را در پرتو نظریه فطرت در الهیات اسلامی بررسی می نماید. در ادامه، نظریه فطرت به عنوان یکی از ارکان انسان شناسی اسلامی معرفی شده است و نقش آن در تبیین هویت، گرایش ها و غایت انسان مورد توجه قرار می گیرد. یافته های پژوهش نشان می دهد که انسان شناسی نیچه به دلیل نادیده گرفتن بعد فطری و الهی انسان، با چالش هایی در تبیین معنای زندگی و کرامت انسانی مواجه است، درحالی که نظریه فطرت، با پذیرش پویایی انسان و در عین حال، قائل شدن به جهت مندی وجود او، تصویری منسجم تر و معنادارتر از انسان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

محمد حیدری فرد

استادیار، گروه معارف اسلامی، دانشکده علوم پایه و کاربردی، دانشگاه صنعتی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • قرآن کریماسماعیل پور نیازی، حسن. (۱۳۸۹ش). انسان شناسی (چلچراغ حکمت، ...
  • اوستادی، الهام؛ شریعتی نیاسر، حامد؛ شاکری، سید محمدتقی. (۱۴۰۴ش). تحلیل ...
  • جوادی، محسن؛ عظیمی دخت، حسین؛ صحرایی، کمال؛ قاین ابراهیم آبادی، ...
  • خسروپناه، عبدالحسین؛ اسماعیل پور نیازی، حسن. (۱۳۹۲ش). انسان شناسی اسلامی. ...
  • طباطبایی، سید محمدحسین. (۱۳۷۸ش). تفسیر المیزان، (ترجمه محمدباقر موسوی؛ چ. ...
  • طباطبایی، سید محمدحسین. (۱۳۸۸ش). انسان از آغاز تا انجام، (چ. ...
  • فقیهی، قادر؛ نوروزی، حسین؛ جوانپور هروی، عزیز. (۱۴۰۳ش). بررسی تطبیقی ...
  • مصباح یزدی، محمدتقی. (۱۴۰۰ش). معارف قرآن (خداشناسی، کیهان شناسی، انسان ...
  • مطهری، مرتضی. (۱۴۰۱ الف). فطرت، (چ. ۳۶). تهران: صدرا ...
  • مطهری، مرتضی. (۱۴۰۱ ب). فطرت در قرآن، (چ. ۳). تهران: ...
  • نیچه، فریدریش. (۱۳۹۹ش). حکمت شادان، (ترجمه محبوبه حاجیان نژاد. چ. ...
  • نیچه، فریدریش. (۱۴۰۰ش). درباره حقیقت و ناحقیقت؛ نوشته های منتخب، ...
  • نیچه، فریدریش. (۱۴۰۱ش). انسانی، بسیار انسانی، (ترجمه عباس کاشف. چ. ...
  • نیچه، فریدریش. (۱۴۰۲ش). غروب بتان، (ترجمه مسعود. انصاری. چ. ۱۲). ...
  • نیچه، فریدریش. (۱۴۰۳ش). فراسوی نیک و بد، (ترجمه سعید فیروزآبادی. ...
  • نیچه، فریدریش. (۱۴۰۴ الف). چنین گفت زرتشت، (ترجمه داریوش آشوری. ...
  • نیچه، فریدریش. (۱۴۰۴ ب). تبارشناسی اخلاق، (ترجمه داریوش آشوری. چ. ...
  • Agatonović, M. (۲۰۲۵). Nietzsche’s ethics and critique of morality (SpringerBriefs ...
  • Craig, E. (Ed.). (۲۰۰۰). Concise Routledge encyclopedia of philosophy. London: ...
  • Carollo, B. (۲۰۲۲). Nietzsche and transhumanism: A reassessment. The Agonist, ...
  • Nietzsche, F. (۲۰۰۵). Thus spoke Zarathustra (G. Parkes, Trans.). Oxford: ...
  • Nietzsche, F. (۲۰۱۳). Beyond good and evil (H. Zimmern, Trans.). ...
  • Nietzsche, F. (۲۰۱۹). The will to power (W. Kaufmann & ...
  • Prescott-Couch, A. (۲۰۲۴). Nietzsche and the significance of genealogy. Mind, ...
  • Taylor, C. (۱۹۸۹). Sources of the self: The making of ...
  • نمایش کامل مراجع