تحلیل انتقادی انسان شناسی خودبنیاد نیچه بر اساس نظریه فطرت در الهیات اسلامی (با تاکید بر قرائت فلسفی علامه طباطبایی)
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 22
فایل این مقاله در 35 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IPHD-21-38_005
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405
چکیده مقاله:
انسان شناسی در اندیشه نیچه نقشی بنیادین دارد و مبنای بسیاری از آرای اخلاقی او را شکل می دهد. او با نفی مرجعیت الهی و انکار هر گونه ماهیت ثابت برای انسان، وی را موجودی می داند که باید خود، آفریننده معنا و ارزش های زندگی اش باشد. از این منظر، فطرت یا گرایش های ذاتی در انسان معنایی نداشته و او با اراده معطوف به قدرت تعریف می شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی - انتقادی، ابتدا مولفه های اصلی انسان شناسی نیچه را تبیین می کند و سپس آن ها را در پرتو نظریه فطرت در الهیات اسلامی بررسی می نماید. در ادامه، نظریه فطرت به عنوان یکی از ارکان انسان شناسی اسلامی معرفی شده است و نقش آن در تبیین هویت، گرایش ها و غایت انسان مورد توجه قرار می گیرد. یافته های پژوهش نشان می دهد که انسان شناسی نیچه به دلیل نادیده گرفتن بعد فطری و الهی انسان، با چالش هایی در تبیین معنای زندگی و کرامت انسانی مواجه است، درحالی که نظریه فطرت، با پذیرش پویایی انسان و در عین حال، قائل شدن به جهت مندی وجود او، تصویری منسجم تر و معنادارتر از انسان ارائه می دهد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد حیدری فرد
استادیار، گروه معارف اسلامی، دانشکده علوم پایه و کاربردی، دانشگاه صنعتی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :