بررسی کارایی فرآیند انعقاد تشدید یافته با استفاده از سیلیکای فعال در تصفیه آب و حذف اسیدهای هیومیک

سال انتشار: 783
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: انگلیسی
مشاهده: 13

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JHF-13-3_004

تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405

چکیده مقاله:

چکیده زمینه و اهداف: کدورت و مواد آلی طبیعی (NOM) از مهم ترین آلاینده های موثر بر کیفیت آب هستند و می توانند کارایی فرآیندهای تصفیه را کاهش دهند. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی کارایی فرآیند انعقاد تشدید یافته با استفاده از کلرورفریک همراه با سیلیکای فعال در تصفیه آب و حذف اسیدهای هیومیک انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه از روش سطح پاسخ (RSM) با طرح مرکب مرکزی (CCD) و جارتست برای ارزیابی تاثیر پارامترهای کدورت اولیه، TOC اولیه، قلیائیت و غلظت منعقدکننده کلرورفریک و سیلیکای فعال بر فرآیند انعقاد استفاده شد. برای حذف کدورت و اسید هیومیک از نمونه های سنتتیک آب دارای کدورت اولیه NTU ۵-۴۵ و TOCاولیه mg/L ۲-۱۲ و کلرورفریک در غلظت mg/L ۵-۲۵ و سیلیکای فعال با غلظت mg/L SiO۲ ۲-۱۰ مورد استفاده قرار گرفتند. در انجام این پژوهش و استفاده از منابع، رعایت موازین اخلاقی انجام گردید. یافته ها: یافته ها نشان داده که مدل درجه دوم پیشنهادی برای کارایی حذف کدورت با ضریب همبستگی ۰/۹۹۰۹=R۲ و برای کارایی حذف TOC با ضریب همبستگی ۰/۰۰۹۸=R۲ مناسب بودن رفتار فرآیند را پیش بینی می نماید و در شرایط بهینه کدورت اولیه NTU ۱۰، TOC به میزان mg/L ۸، قلیائیت mg/L CaCO۳ ۱۴۰ و غلظت کلرورفریک mg/L ۲۵ به همراه mg/L SiO۲ ۱۰ راندمان حذف کدورت و TOC، %۸۱ و ۸۳/۷۵% بود. نتیجه گیری: یافته های پژوهش بیانگر آن است که استفاده هم زمان از کلرورفریک و سیلیکای فعال موجب افزایش چشمگیر در راندمان حذف کدورت و TOC می شود و نسبت به فرآیند متداول تصفیه با کلرورفریک، کارایی بالاتری را نشان می دهد. کلمات کلیدی: : انعقاد تشدید یافته سیلیکای فعال کدورت؛ مواد آلی طبیعی (NOM) فرآورده های جانبی گندزدایی (DBPs).