ارزیابی کارایی جاذب مغناطیسی قابل بازیافت نیکل فریت در حذف آلاینده رنگی از محیط آبی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 25

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JERT-11-19_001

تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405

چکیده مقاله:

در این پژوهش جاذب مغناطیسی نیکل فریت سنتز و مشخصه یابی شده و برای حذف رنگ از محیط آبی به روش جذب سطحی مورد استفاده قرار گرفته است. به این منظور تاثیر پارامتر های مختلف از قبیل غلظت اولیه رنگ، مقدار جاذب، زمان تماس و pH محلول به روش طراحی آزمایش بررسی، مدل و بهینه شده است. همچنین سینتیک فرایند بر اساس معادلات شبه مرتبه اول و شبه مرتبه دوم بررسی شده و تطابق فرایند با الگو های جذبی لانگمویر و فراندلیچ مورد ارزیابی قرار گرفته است. مشخصه یابی جاذب سنتز شده نشان داد که جاذب مغناطیسی به طور متوسط nm ۱۸ است. مدل سازی و بهینه سازی فرایند به روش آماری پاسخ سطح (RSM) در قالب طراحی مرکب مرکزی (CCD) انجام شد و نتایج نشان داد که در شرایط بهینه شامل غلظت اولیه رنگ mg/L ۱۱۰، زمان تماس min ۹۰، مقدار جاذب g ۰/۰۵ و ۳ = pH، مقدار جذب تعادلی mg/g ۳/۷۶ (معادل ۹۳/۲ درصد بازده حذف رنگ) است. بنابراین، با توجه به ساختار رنگ و نوع جاذب مورد استفاده بازده در شرایط اسیدی بهتر است. بررسی سینتیک و همدمای جذب نشان داد که فرایند از سینتیک شبه مرتبه دوم و همدمای لانگمویر تبعیت کرده و بر اساس معادله لانگمویر مقدار حداکثر ظرفیت جذب رنگ mg/g ۲۱/۱ است. با توجه به مغناطیسی بودن جاذب مورد استفاده، در پایان فرایند می توان جاذب را از محیط به راحتی و با کمترین هزینه جدا کرد.

نویسندگان

سیده بهاره عظیمی

گروه ارزیابی و مخاطرات محیط زیست، پژوهشکده محیط زیست و توسعه پایدار، سازمان حفاظت محیط زیست، تهران، ایران.

زهرا منصف خوشحساب

گروه شیمی، دانشگاه پیام نور، قزوین، ایران.

زهرا ایازی

گروه شیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.