کیهان روان انگاری وجودی صدرایی؛ پاسخی به مسئله ی دشوار آگاهی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 18

فایل این مقاله در 36 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_WISDOM-17-1_003

تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405

چکیده مقاله:

مسئله: نحوه ی پیدایش آگاهی از هویت های غیرآگاه (مسئله ی دشوار آگاهی) از مباحث مهم فلسفه ی ذهن است که ازنظر ما، پاسخ به آن در گرو نگرش انتقادی به رویکردهای جزءگرایانه (که فیزیکالیسم، نوخاسته گرایی، میکروروان انگاری از ثمرات آن است) و رسیدن به رویکردی کل گرایانه است. کیهان روان انگاری قوامی و کیهان روان انگاری وجودی دو گزینه ی کل گرایانه ی در فلسفه ی ذهن هستند که به ترتیب، بر مبانی تشکیکی و وحدت وجودی ملاصدرا تطبیق پذیرند و دو بستر مجزا برای ارائه ی پاسخ کل گرایانه ی ملاصدرا به مسئله ی دشوار فراهم می آورند. روش: برای معرفی نظریه های مطلوب، رویکرد توصیفی تحلیلی به کار رفته و برای مقایسه ی آن ها، از رهیافت تطبیقی استفاده شده است. یافته ها: ازآنجاکه کیهان روان انگاری وجودی ایرادهای کمتری دارد و به مبنای نهایی ملاصدرا نیز نزدیک است، آن را برای حل مسئله به روش صدرایی مناسب تر تشخیص داده ایم؛ مبنایی که طبق آن، باور به وجود واحد در نهایت کمالی که مظهر همه ی مظاهر و کمالاتشان است، اقتضا دارد که مظاهر و استکمالات ظهوری شان، با ارجاع به چنین وجودی تبیین شود و پیدایش شعور از مظاهر ظاهرا فاقدشعور (مسئله ی دشوار آگاهی) نیز از مسائلی است که از این قاعده مستثنی نیست.نتیجه: کیهان روان انگاری وجودی صدرایی که حاصل تلفیق و تطبیق کیهان روان انگاری وجودی و مبنای وحدت وجودی صدرایی است، دو خصوصیت فراگیری شعور در مظاهر و امکان استکمال این شعور فراگیر در مظاهر را که دو رکن حل کننده ی مسئله ی دشوارند، به وجود/شعور واحد کیهانی مستند می کند و می گوید شعور آن وجود واحد، در تمام مظاهرش علی السویه متجلی است و تفاوت مظاهر به ظرفیتشان در بروز آن است (فراگیری شعور)؛ و استکمال شعور آن مظاهر نیز عبارت است از گسترش ظرفیت ظهوری شان برای تجلی آن شعور حقیقی (تبیین تکامل شعورها).

کلیدواژه ها:

ملاصدرا ، وحدت وجود ، تشکیک وجود ، کیهان روان انگاری وجودی ، کیهان روان انگاری قوامی

نویسندگان

سید علی حسینی

دانشجوی دکتری حکمت متعالیه، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

علی حقی

دانشیار گروه فلسفه و حکمت، دانشکده ی الهیات، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران(نویسنده مسئول)

سید مرتضی حسینی شاهرودی

استاد گروه فلسفه و حکمت، دانشکده ی الهیات، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران