دادرسی کیفری افتراقی اطفال: از اراده قانون گذار تا ناکامی در اجرا
محل انتشار: فصلنامه پژوهش حقوق کیفری، دوره: 14، شماره: 55
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 18
فایل این مقاله در 36 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_CLR-14-55_003
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405
چکیده مقاله:
دادرسی کیفری افتراقی کودکان از مهم ترین دستاوردهای سیاست جنایی نوین و رویکردهای حمایتی حقوق کودک است که بر ضرورت تمایز رسیدگی به بزه های کودکان از بزرگسالان تاکید دارد. قانون آیین دادرسی کیفری نیز با پیش بینی نهادها و سازوکارهای ویژه، در صدد حمایت از کودکان در فرآیند کیفری برآمده است؛ با این حال، بررسی پیشینه مطالعات و رویه های اجرایی نشان می دهد که میان اهداف قانون گذار و واقعیت اجرایی دادرسی کودکان فاصله محسوسی وجود دارد. هدف این پژوهش، تبیین مبانی و جلوه های دادرسی افتراقی کودکان و شناسایی مهم ترین چالش های تقنینی و اجرایی پیش روی آن است. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتاب خانه ای انجام شده است. یافته ها نشان می دهند که اگرچه قانون گذار اراده روشنی برای استقرار نظام دادرسی افتراقی کودکان داشته، اما ابهام ها و تعارض های قانونی، فقدان نهادهای تخصصی، تشکیل نشدن پلیس ویژه کودکان، چالش های مربوط به پرونده شخصیت، ناکارآمدی برخی سازوکارهای حمایتی و برخی رویه های قضایی نامتناسب، مانع تحقق کامل اهداف پیش بینی شده در قانون شده اند. در نتیجه، فرآیند رسیدگی در برخی موارد به الگوی دادرسی بزرگ سالان نزدیک شده است. بر این اساس، اصلاح مقرره ها، ایجاد پلیس ویژه کودکان، توسعه عدالت ترمیمی و دادرسی غیر رسمی، تقویت نهادهای حمایتی و بهره گیری از قضات و متخصصان آموزش دیده در حوزه حقوق کودک، از مهم ترین راه کارهای تحقق موثر دادرسی افتراقی و تقویت عدالت اصلاحی و بازپرورانه در قبال کودکان محسوب می شود.
کلیدواژه ها:
دادرسی افتراقی کودکان ، عدالت کیفری کودکان ، سیاست جنایی ، پرونده شخصیت ، قضازدایی ، باز اجتماعی کردن کودکان
نویسندگان
یاسر حاجی پور
استادیار گروه حقوق کیفری و جرم شناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
زینب باقری نژاد
استادیار گروه حقوق کیفری و جرم شناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :