تحلیل ارکان جرم ارایه ترازنامه غیرواقع
محل انتشار: فصلنامه پژوهش حقوق کیفری، دوره: 14، شماره: 55
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 25
فایل این مقاله در 38 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_CLR-14-55_004
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405
چکیده مقاله:
یکی از چالش های حقوق کیفری شرکت ها، تعیین حدود مسئولیت مدیران در ارائه صورت های مالی است. بند ۲ ماده ۲۵۸ قانون اصلاح قسمتی از قانون تجارت ۱۳۴۷، ارائه یا انتشار ترازنامه غیر واقع با هدف پنهان داشتن وضعیت واقعی شرکت را جرم انگاری کرده است. این جرم انگاری در راستای حمایت از حقوق صاحبان سهام است. در ادبیات حقوقی ایران مطلب چندانی در تبیین این بزه دیده نمی شود. در نتیجه هدف اصلی این نوشتار تحلیل ارکان سه گانه بزه ارائه ترازنامه غیر واقع است. روش تحقیق در این نوشتار، توصیفی-تحلیلی با بهره گیری از منابع کتابخانه ای، مطالعات تطبیقی و تحلیل رویه قضایی کشورهای دیگر است. یافته ها نشان می دهد که در رکن قانونی، مسئولیت کیفری ناظر به مدیران شرکت هاست و نقش بازرسان و حسابرسان شرکت ها مغفول مانده است. رکن مادی بزه تنها به رفتار «ارائه یا انتشار» محدود نیست، بلکه تحلیل مفهومی «وضعیت واقعی شرکت» مستلزم ارجاع به معیارهای «مادی بودن» و «ارائه منصفانه» در حسابداری است. هم چنین در رکن معنوی، سوء نیت خاص (قصد پنهان سازی وضعیت واقعی) شرط است. به همین دلیل، صرف اشتباهات فنی و یا انحرافات جزئی، واجد وصف کیفری نیست. بررسی تطبیقی نشان می دهد که در انگلستان و فرانسه نیز شرط «اهمیت دار بودن» تحریف، نقش اساسی در تمایز میان تخلفات اداری و بزه ها دارد. در یک کلام، بزه ارائه ترازنامه غیر واقع موضوع بند ۲ ماده ۲۵۸ قانون اصلاح قسمتی از قانون تجارت ۱۳۴۷، زمانی تحقق می یابد که یک تحریف با اهمیت، با نیت پنهان سازی، قابلیت تاثیرگذاری بر تصمیم گیری سهام داران و یا سایر ذی نفعان را داشته باشد. در نهایت، مقایسه ماده ۲۵۸ با ماده ۹۷۷ لایحه جدید تجارت حاکی از شباهت در ارکان بزه، اما تفاوت در دامنه انتشار و شدت ضمانت اجراهاست. نوآوری مقاله در ترکیب تحلیل حقوقی با معیارهای مالی-حسابداری و ارائه الگویی روشن برای تفسیر مضیق عنصر «وضعیت واقعی شرکت» است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
ابوالقاسم خدادی
استادیار حقوق دانشکده علوم انسانی دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
دانیال باخدا
دکتری حقوق خصوصی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
نیلوفر جوادی ساوجبلاغی
کارشناسی ارشد حقوق کیفری اطفال و نوجوانان دانشگاه حضرت معصومه (س)، قم، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :