تحلیل ابعاد فنی و زیبایی شناختی قالی های دارالمساکین رشت (۱۳۰۵_ ۱۳۰۶ ه.ش)
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 23
فایل این مقاله در 26 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JIC-10-1_010
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405
چکیده مقاله:
قالی بافی در گیلان، برخلاف مراکز شناخته شده قالی بافی ایران، کمتر موضوع پژوهش های نظام مند قرار گرفته و همین امر موجب شده است که نقش این منطقه در نظام تولیدی قالی بافی ایران در هاله ای از ابهام باقی بماند. وجود پنج تخته قالیچه باقیمانده از سال های ۱۳۰۵ و ۱۳۰۶ هجری شمسی که در دارالمساکین رشت و زیر نظر بلدیه(شهرداری) طبق پیشنهاد شهردار آن سال ها، تولید شده اند، یکی از معدود شواهد مستند از فعالیت قالیبافی در این خطه به شمار می روند. این پژوهش با هدف بررسی فنی و زیبایی شناختی این آثار و بازشناسی جایگاه آن ها در بستر قالیبافی ایران انجام شده است. روش تحقیق توصیفی–تحلیلی با رویکرد تاریخی و مبتنی بر گردآوری داده ها از طریق منابع کتابخانه ای، بررسی های میدانی و مشاهده مستقیم نمونه ها بوده است. یافته ها نشان می دهد که این قالیچه ها به دستان بافندگان گیلانی (رشتی) و بهره گیری از مواد اولیه بومی، همراه با رنگرزی گیاهی و معدنی، اما تحت تاثیر الگوهای طراحی و نظارت استادکاران مهاجر کاشانی تولید شده اند. تحلیل فنی حاکی از تراکم گره میان ۳۵ تا ۵۰ گره در ۶٫۵ سانتی متر، ساختار بافت به روش فارسی و هم افزایی میان مهارت بافندگان گیلانی و دانش تخصصی واردشده از مراکز کاشان، فراهان و ساروق است. در بعد زیبایی شناختی نیز تمامی نمونه ها دارای طرح لچک ترنج اند و رنگ های سرمه ای و کرم بیشترین حضور را دارند؛ همچنین پخش هماهنگ رنگ های تیره و روشن مطابق سنت طراحی شهری صورت گرفته است. از میان این پنج نمونه، سه تخته دارای کتیبه و دو تخته بدون کتیبه اند. نتایج نشان می دهد که این قالیچه ها نه تنها از نظر فنی و زیباشناختی قابل توجه اند، بلکه به عنوان مستنداتی معتبر می توانند سهم گیلان را در تاریخ قالیبافی ایران و تاثیر شرایط اجتماعی، مهاجرت استادکاران و سیاست های شهری بر شکل گیری تولیدات این دوره روشن تر سازند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
دانیال خوش سیما
Faculty of Applied Arts, University of Art of Iran, Tehran, Iran
بیژن اربابی
Department of Carpet, Faculty of Applied Arts, University of Art of Iran, Tehran, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :