الگوی فرهنگ سازمانی اخلاقی در سازمان های ورزش ایران

هدف این تحقیق الگوی فرهنگ سازمانی اخلاقی در سازمان های ورزش ایران بود. روش پژوهش حاضر کیفی با رویکرد گلیزر و از نوع اکتشافی است. جامعه آماری شامل اساتید دانشگاه، مدیران ارشد فدراسیون های ورزشی و کارشناسان برجسته در زمینه اخلاق سازمانی ورزش بودند. روش نمونه گیری به صورت نمونه گیری غیر احتمالی، با انتخاب هدفمند و با حداکثر تنوع یا ناهمگونی استفاده شد. اندازه نمونه در این پژوهش بر مبنای شاخص اشباع نظری برابر با ۱۶ نفر بود. ابزار اندازه گیری مصاحبه باز بود و بر مبنای سه مرحله کدگذاری باز، محوری و گزینشی تحلیل شد. با تحلیل متن مصاحبه ها و پس از مفهوم پردازی در مرحله کدبندی باز، ۱۲۵ مفهوم اولیه و ۲۹ مقوله فرعی و ۴ مقوله محوری شناسایی شد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که چالش های فرهنگ سازمانی اخلاقی در سازمان های ورزشی ایران شامل نابسامانی در نظام شایسته سالاری ورزشی، فقدان الگوی اخلاق مدار در مدیریت، غلبه نتیجه گرایی بر اخلاق حرفه ای در ورزش قهرمانی، تعارض منافع در ساختارهای اداری و فنی، فرهنگ سازمانی فردمحور و اقتدارگرا، و مقاومت پنهان در برابر شفافیت و پاسخ گویی می باشد. همچنین موانع فرهنگ سازمانی اخلاقی در این سازمان ها شامل ضعف زیرساخت های نظارت و پایش اخلاق سازمانی، فقدان نظام آموزش مستمر اخلاق حرفه ای، نبود نظام انگیزش و ارزیابی اخلاق محور، نقص در قوانین و مقررات، ضعف نهادینه سازی اخلاق و کمبود ساختار منابع انسانی کارآمد است.

کلیدواژه ها:

فرهنگ سازمانی اخلاقی ، سازمان های ورزشی ایران ، الگوی مفهومی فرهنگ اخلاقی