شناسایی و اولویت بندی معیارهای اخلاقی مربیان هندبال استان های شمال غرب ایران

هدف پژوهش حاضر، شناسایی و اولویت بندی عوامل موثر بر اخلاق ورزشی مربیان هندبال در استان های آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، اردبیل و زنجان بود. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی بود. جامعه آماری شامل تمامی ۱۲۰ مربی فعال هندبال در استان های مذکور بود که با توجه به محدود بودن جامعه، به روش سرشماری انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد گردآوری و با بهره گیری از آمار توصیفی، آزمون کولموگروف–اسمیرنوف، تحلیل عاملی اکتشافی و آزمون فریدمن در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. یافته ها نشان داد عوامل موثر بر اخلاق ورزشی مربیان در شش بعد تربیتی، روان شناختی، قانونی، اقتصادی، فرهنگی و مدیریتی طبقه بندی می شوند که در مجموع ۶۵.۸۵ درصد از واریانس کل را تبیین کردند. نتایج آزمون فریدمن نیز تفاوت معناداری را در اولویت عوامل نشان داد. علاقه و نگرش مثبت به اخلاق ورزشی، دانش مربیان درباره ارزش های رفتاری، آموزش اخلاق در دوره های مربیگری، عدالت در توزیع منابع، اخلاق حرفه ای و ایجاد استانداردهای اخلاقی در سالن های هندبال، به ترتیب مهم ترین مولفه های ابعاد شش گانه بودند. بر اساس نتایج، ارتقای اخلاق ورزشی مستلزم رویکردی یکپارچه مبتنی بر آموزش مستمر، اجرای منشورهای اخلاقی، شفافیت مدیریتی، تخصیص عادلانه منابع و تقویت فرهنگ حرفه ای است. این یافته ها می تواند مبنایی برای سیاست گذاری و برنامه ریزی فدراسیون هندبال و سایر نهادهای ورزشی فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

اخلاق ورزشی ، مربیان هندبال ، عوامل تربیتی ، عوامل روان شناختی ، عوامل مدیریتی