بررسی روایی و پایایی مقیاس سنجش بخشش زناشویی؛ بومی سازی بر اساس فرهنگ ایرانی-اسلامی

بخشش زناشویی به عنوان یک فرآیند روان شناختی مهم در مدیریت تعارضات و ترمیم آسیب های هیجانی در ازدواج مطرح است. هدف این پژوهش توسعه و ارزیابی یک مقیاس بخشش زناشویی بومی مبتنی بر مدل اجتماعی و روان شناختی مک کالو و همکاران (۱۹۹۸) بود. مطالعه شامل دو مرحله بود: مرحله اول با ۳۵۱ شرکت کننده برای تحلیل عامل اکتشافی (EFA) و مرحله دوم با ۴۴۳ شرکت کننده برای تحلیل عامل تاییدی (CFA)، اعتبار همگرا و مبتنی بر معیار، و بررسی قابلیت اطمینان. فرآیند توسعه مقیاس شامل مرور ادبیات، مطالعه کیفی با مصاحبه شرکت کنندگان ایرانی با فرهنگ های متفاوت، تولید آیتم ها، اعتبار مبتنی بر محتوا و اجرای مقیاس بود. تحلیل EFA چهار عامل اصلی شامل «اجتناب»، «تمایل به انتقام»، «بخشش مشروط» و «بخشش بی قید و شرط» را شناسایی کرد که در مجموع ۶۱.۷۹٪ از واریانس را تبیین کردند. (CFA) ساختار چهارعاملی و مدل مرتبه دوم را تایید کرد و نشان داد که مقیاس دارای برازش مناسب، اعتبار همگرا، اعتبار مبتنی بر معیار و قابلیت اطمینان بالا (α=۰.۹۳) است. نتایج نشان داد که بخشش زناشویی با کاهش اجتناب و تمایل به انتقام و افزایش رفتارهای مثبت رابطه ای همراه است و مقیاس ارائه شده ابزار مناسبی برای سنجش تمایل به بخشش تخلفات همسر در فرهنگ ایرانی-اسلامی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

بخشش زناشویی ، فرهنگ ایرانی اسلامی ، نظریه مک کالو ، تحلیل عاملی