ادراک از حمایت، درگذار از مدرسه به پسا مدرسه؛ مطالعه کیفی مبتنی بر تجارب زیسته دانش آموزان سال آخر متوسطه

این پژوهش با هدف مطالعه ادراک دانش آموزان سال آخر دبیرستان از حمایت، در گذار به دوره ی پسا مدرسه انجام شد. با بهره گیری از رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی توصیفی کلایزی، تجارب زیسته ی ۱۴ دانش آموز تهرانی (۷ دختر و ۷ پسر) از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری و تحلیل گردید. تحلیل داده ها منجر به استخراج ۱۰ مقوله اصلی و ۵۰ مقوله فرعی شد. ۶ مقوله اصلی حمایت ادراک شده از خانواده شامل؛ ادراک حمایت تسهیلگرانه عاطفی و هیجانی والدین، ادراک حمایت تسهیلگرانه تحصیلی والدین، ادراک حمایت تسهیلگرانه شناختی والدین، موانع ناشی از دوگانگی کنترل گری و استقلال، موانع ناشی از تضاد در ادراک حمایت از والدین، پیامدهای روانی و رفتاری ناشی از ادراک دوگانه والدین به دست امد. ۴ مقوله اصلی حمایت ادراک شده از مدرسه و همسالان شامل؛ ادراک حمایت از سوی کادر مدرسه، پیامدهای روانی و رفتاری ناشی از ادراک دوگانه کادر مدرسه، ادراک حمایت از سوی همسالان، پیامدهای روانی و رفتاری ناشی از ادراک دوگانه همسالان حاصل شد. در نهایت مقوله ی هسته ای این یافته ها صورت بندی شد که؛ حمایت ادراک شده در سال آخر مدرسه، ساز وکاری چندلایه و دوگانه است که همزمان می تواند نقش تسهیلگر یا مانع در فرآیند گذار نوجوانان ایفا کند. پژوهش حاضر با برجسته سازی تضادهای درک شده در روابط حمایتی، بر ضرورت بازنگری در شیوه های ارائه ی حمایت توسط خانواده، مدرسه و همسالان تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

گذار به پسا مدرسه ، حمایت ، تجارب زیسته ، دانش آموزان سال آخر دبیرستان ، ادراک نوجوان