دیدگاه ­های نظامی درباره نوگرایی و نوگویی با نگاهی به نوآوری­ های زیبایی­ شناختی در شعر او

یکی از مسائل با اهمیت در شعر و ادبیات نوگرایی و دوری از تکرار گفته های دیگران است. نوجویی و نوگرایی محدود به دوره و مکانی خاص نیست و هر دوره ای بنا به مقتضیات آن، نوعی از نوجویی و نوگرایی را دارد. در تاریخ ادبیات فارسی شاعرانی بوده اند که دست به نوگرایی زده اند و دیدگاه های خود را درباره نوجویی بیان کرده اند. پرسش اصلی پژوهش حاضر این است که آیا نظامی گنجوی در شعرش نوگرایی کرده است؟ چند و چون نوگرایی در شعر از نظر نظامی چه اندازه است؟ با توجه به این پرسش ها و با مطالعه آثار نظامی، دیدگاه هایش درباره نوگرایی استخراج شده و با ذکر ابیاتی به چند و چون نوگرایی اش اشاره شده است. نظامی با آگاهی از لزوم نوگرایی، در بیان داستان، در قصه پردازی و در معنا و نوع بیان نوگرایی کرده است. از جمله اشاره های نظامی به نوجویی، می توان به نوگرایی در قالب، هماهنگی زبان شاعر با زمان خویش و نبریدن پیوند با آثار پیشینیان به بهانه نوگرایی و غیره، نشان از آگاهی نظامی از این مقوله دارد.

کلیدواژه ها:

بوطیقا ، نظریه ادبی ، نظامی گنجوی ، نوگرایی ، نوجویی ، طرز غریب.