بررسی انتقادی دفاعیه خیر برتر سوئینبرن در برابر استدلال اختفای الهی

این نوشته در پی آن است که استدلالی به زیان دفاعیه دولایه سوئینبرن در مقابل استدلال اختفای الهی ارائه دهد. بر اساس این استدلال، هزینه های گزاف الهیاتی، فلسفی و اخلاقی این دفاعیه مانع از آن می شود که توسل به آن معقول باشد. برخی از این هزینه ها ناشی از ساختار این دفاعیه ها مبنی بر پذیرش تمام مقدمات استدلال و اضافه کردن یک مقدمه به آن برای جلوگیری از حصول نتیجه است، در حالی که دیگر هزینه ها به خاطر مدعیات آشکار و پنهان همین مقدمه اضافه شده است. هزینه های الهیاتی این دفاعیه فقدان ارزش اخلاقی پیامبران، امکان عذاب خداناباورانی که به اشتباه گمان می کنند خداناباور صادق هستند، و لزوم فرض نسخه ای افسارگسیخته از رستگار شدن همه است. هزینه های فلسفی شامل لزوم نوعی ضرورت گرایی متافیزیکی و گرفتار شدن در یک دوراهی نامطلوب معرفت شناسانه است که بر اساس آن یا خداناباور صادق وجود ندارد، یا خداباوران در مسئولیت هدایت خداناباوران به خداباوری موفقیتی حاصل نخواهند کرد. نسبت دادن نظریه اخلاقی نامناسب به خدا و قربانی کردن برخی افراد برای خیر برتر نیز از جمله هزینه های اخلاقی این دفاعیه است. با توجه به این هزینه ها، می توان نتیجه گرفت که این دفاعیه مسیر مناسبی برای پاسخ گفتن به استدلال اختفای الهی نیست.

کلیدواژه ها:

شلنبرگ ، سوئینبرن ، دفاعیه خیر برتر ، آزادی اخلاقی ، هزینه