تفسیر قصدگرای قانون با تاکید بر نظریه چانه زنی

قوانین مانند هر پدیده انسانی دیگری ممکن است دارای ابهام، تعارض یا تناقض باشند، از این رو تفسیر قانون امری ضروری است. فقدان شیوه تفسیری نظام مند از قوانین سبب ایجاد تفاسیر متعدد از متن قانون و در نهایت بی نظمی در اجرای مقررات قانونی می شود. در راستای جلوگیری از تفاسیر متشتت از متن قانون، متفکران تلاش کرده اند که روش های مختلفی را در جهت تفسیر قانون پیشنهاد دهند تا از این طریق بتوانند با ارائه شیوه ای روشمند، تفاسیر پراکنده از متن قانون را کاهش دهند. یکی از این شیوه ها، توجه به منشا قانون و قصد قانونگذار است. در این روش، مفسر در تلاش است که نظر قانونگذار را از متون قانونی یا سایر متون مرتبط نظیر مشروح مذاکرات تصویب قانون کشف کند. سوال اصلی مقاله حاضر آن است که آیا از طریق بررسی چانه زنی های گروه های مختلف در زمان تصویب قانون می توان قصد قانونگذار را استنباط کرد و از این حیث نظر کدام یک از گروه های سیاسی باید ملاک قرار گیرد؟ در نهایت، پژوهش حاضر به این نتیجه نائل آمده است که روش تفسیر قصدگرای قانون می تواند ابهامات متون قانونی را برطرف کند. مهم ترین مسئله روش مذکور، نحوه بررسی مذاکرات تصویب قانون است که می توان با استفاده از نظریه چانه زنی، اراده گروه های موثر قانونی را کشف کرد.

کلیدواژه ها:

تفسیر قانون ، تفسیر قصدگرا ، تفسیر منشاگرا ، نظریه چانه زنی