ارزیابی ریسک پذیری جوانان دانشگاهی شهر قزوین (پژوهشی در حوزه سبک زندگی ناسالم)

ریسک پذیری جوانان دانشگاهی یکی از چالش های مهم اجتماعی و روانی جوامع امروزی است که می تواند بر سلامت جسمی، روانی و سبک زندگی سالم این قشر اثرگذار باشد؛ در این راستا، پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سرمایه اجتماعی و فرهنگی با ریسک پذیری رفتاری دانشجویان، به عنوان یکی از ابعاد سبک زندگی ناسالم انجام شده است. روش تحقیق به کاررفته در این پژوهش پیمایشی است و جامعه آماری آن شامل کلیه دانشجویان دانشگاه های شهر قزوین به تعداد ۳۹۵۳۳ نفر است. حجم نمونه براساس فرمول کوکران ۳۸۰ نفر تعیین شد و نمونه گیری از نوع طبقه بندی متناسب با حجم بوده است. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه بوده است. پایایی ابزار با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ سنجش شد که برای تمامی متغیرها بیشتر از ۷/۰ به دست آمد. همچنین، برای بررسی اعتبار پرسشنامه از اعتبار صوری از نوع محتوایی با تایید صاحب نظران استفاده شد که پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ بررسی شده و اعتبار آن نیز تایید شده است. نرم افزار تحلیل داده ها SPSS است. نتایج آزمون همبستگی نشان داد که رابطه خطی بین متغیرهای سرمایه اجتماعی (شامل اعتماد اجتماعی، مشارکت اجتماعی، انسجام اجتماعی و حمایت اجتماعی)، سرمایه فرهنگی (شامل سرمایه عینیت یافته، نهادینه شده و تجسدیافته) با مولفه های متغیر ریسک پذیری رفتاری معنادار بوده و نوع رابطه نیز منفی و معکوس است. طبق یافته های تحلیل رگرسیونی چندمتغیره، متغیرهای حاضر در مدل رگرسیونی توانسته است ۲/۳۵ درصد از تغییرات متغیر وابسته ریسک پذیری رفتاری دانشجویان را تبیین کند؛ درنتیجه می توان اذعان کرد که افزایش سطوح مختلف سرمایه اجتماعی و سرمایه فرهنگی به طور موثری در کاهش ریسک پذیری رفتاری دانشجویان نقش دارد. این امر نشان می دهد که تقویت پیوندهای اجتماعی و ارتقای آگاهی فرهنگی می تواند به شکل موثری در شکل گیری سبک زندگی سالم تر در میان جوانان نقش آفرین باشد و بایستی در سیاست گذاری های فرهنگی و دانشگاهی به آن توجه شود.

کلیدواژه ها:

سبک زندگی ناسالم ، سرمایه اجتماعی ، سرمایه فرهنگی ، ریسک پذیری رفتاری ، جوانان