اثربخشی برنامه بخشش در پریشانی روان شناختی و هیجانهای تحصیلی دانشآموزان دختر قربانی قلدری
محل انتشار: پژوهشنامه روانشناسی مثبت، دوره: 12، شماره: 1
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 28
فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PPLS-12-1_001
تاریخ نمایه سازی: 21 آبان 1405
چکیده مقاله:
هدف این پژوهش بررسی اثربخشی بخشش در پریشانی روان شناختی و هیجان های تحصیلی در دانش آموزان قربانی قلدری بود. طرح پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون-پیگیری همراه با گروه کنترل بود. نمونه پژوهش شامل ۳۰ نفر از دانش آموزان دختر قربانی قلدری در مدارس دوره دوم متوسطه در شهر تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۴- ۱۴۰۵ بود که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و در دو گروه ۱۵نفره آزمایش و کنترل به صورت تصادفی جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه قربانی قلدری شدن، پریشانی روان شناختی و هیجان های تحصیلی بودند. پرسشنامه ها به صورت پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری اجرا شدند. اعضای گروه آزمایش ۱۰ جلسه، هر هفته یک جلسه ۵۰دقیقه ای آموزش بخشش را به مدت دو ماه و نیم دریافت کردند. داده های حاصل با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر تجزیه وتحلیل شدند. یافته ها نشان داد آموزش بخشش بر کاهش پریشانی روان شناختی در گروه آزمایش موثر است و این کاهش تا مرحله پیگیری نیز پایدار است. همچنین، آموزش بخشش بر افزایش هیجان های تحصیلی مثبت و کاهش هیجان های تحصیلی منفی در گروه آزمایش موثر است و این کاهش تا مرحله پیگیری نیز پایدار مانده است. نتایج حاکی از آن بود که از برنامه آموزش بخشش می توان به منظور کاهش پریشانی روان شناختی و هیجان های تحصیلی منفی و افزایش هیجان های تحصیلی مثبت در دانش آموزان قربانی قلدری بهره جست.
کلیدواژه ها:
دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه ، قربانی قلدری ، پریشانی روان شناختی ، هیجان های تحصیلی و برنامه بخشش
نویسندگان
شهروز نعمتی
استاد روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
رحیم بدری گرگری
استاد روا ن شناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
حمدالله حبیبی
دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
مینا صباحی
دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :