زیست پالایی گازوئیل: غربالگری سویه های قارچی آزمایشگاهی و به کارگیری متعاقب سویه توانمند در خاک آلوده

مقدمه: گازوئیل یکی از ترکیبات نفتی است که می تواند برای مدت طولانی در خاک باقی بماند و موجب آلودگی و خطرات زیست محیطی و آسیب به سلامت انسان شود. زیست پالایی یکی از روش های عمده در حذف ترکیبات نفتی است. هدف این پژوهش، ارزیابی کمی توانایی گونه های منتخب قارچی با سابقه اثبات شده در تجزیه زیستی ترکیبات نفتی در محیط خاکی با خصوصیات فیزیکی و شیمیایی متفاوت و در مواجهه با غلظت های متغیر گازوئیل است. این مطالعه در پی شناسایی کارآمدترین گونه قارچی برای کاربرد به عنوان عامل زیست پالایی غیربومی در خاک آلوده به گازوئیل می باشد. روش­ها: پنج گونه قارچی برای بررسی میزان رشد در محیط کشت معدنی در حضور و عدم حضور گازوئیل کشت داده شدند. از وزن خشک نهایی برای تعیین رشد نمونه ها استفاده شد. از نمونه ای که بیشترین رشد را داشت به عنوان عامل کاهش دهنده گازوئیل در خاک استفاده شد و از کروماتوگرافی گازی برای تعیین مقدار این زیست پالایی خاک استفاده شد. خصوصیات فیزیکی و عنصری خاک نیز سنجیده شد. یافته­ها: قارچ Aspergillus flavus که بیشترین رشد را در غلظت های متفاوت گازوئیل در محیط کشت معدنی از خود نشان داده بود، موفق شد به صورت معنی داری در مقایسه با گروه شاهد، گازوئیل با غلظت های متفاوت ۲ و ۳ % را در خاک در مدت ۲۵ روز کاهش دهد. نتیجه­گیری: این یافته نشان دهنده توانایی و برتری این گونه به عنوان عامل غیر بومی در زیست پالایی گازوئیل در خاک است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: قارچ ، خاک ، زیست پالایی ، کروماتوگرافی گازی ، گازوئیل