تاثیر روش های استخراج هندی و نیمه صنعتی بر کیفیت و مقبولیت آیزین گلاس تولید شده از کیسه شنای فیل ماهی (Huso huso)، تاس ماهی ایرانی (Acipenser persicus) و ازون برون (Acipenser stellatus) پرورشی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 32
فایل این مقاله در 35 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IFST-22-5_003
تاریخ نمایه سازی: 21 آبان 1405
چکیده مقاله:
آیزین گلاس پروتئینی با ساختار ژل مانند است که از کلاژن استخراج می شود. این پروتئین از کیسه شنای ماهی های مختلف گرفته می شود، اما بیشتر از ماهیان خاویاری استخراج می شود. ایزینگلاس از سه نوع ماهی خاویاری که معمولا در ایران پرورش داده می شوند. آیزین گلاس از ماهی های فیل ماهی، تاس ماهی ایرانی و ازون برون با استفاده از دو روش مختلف شامل هندی و نیمه صنعتی، استخراج شد. در این مطالعه، ایزینگلاس استخراج شده به مدت ۷ ماه در دمای اتاق نگهداری شد و از نظر ویژگی های فیزیکی، شیمیایی، میکروبیولوژیکی و ارگانولپتیکی مورد آزمایش قرار گرفت. درصد استخراج در روش نیمه صنعتی (۶۳-۶۷٪) بیشتر از روش هندی (<۲۴٪) بود. زمان استخراج نیز در این نمونه ها کوتاه تر بود (۳-۷ روز در مقابل ۸-۲۴ روز) (P<۰.۰۵). روش های نیمه صنعتی حاوی ۷۴-۷۵٪ پروتئین بودند، در حالی که در روش هندی حدود ۶۴٪ بود. رطوبت، TVB-N و پراکسید در روش نیمه صنعتی در مقایسه با نمونه های هندی پس از ۷ ماه بهتر بودند. نمونه های نیمه صنعتی کمترین تعداد باکتری را داشتند و ارزیابی حسی آنها امتیاز پذیرش بالاتری را در مقایسه با نمونه های هندی نشان داد (بالای ۴ پس از ۷ ماه). با این حال، نمونه های هندی از نظر ارزیابی حسی قابل قبول نبودند. در حالی که نمونه های هندی ارزش غذایی بالاتر و مصرف انرژی کمتری داشتند، روش نیمه صنعتی بازده بالاتر، کیفیت شیمیایی و میکروبی بهتر و کیفیت حسی مطلوبی داشت. بنابراین، روش های نیمه صنعتی انتخاب بهتری برای تولید ایزینگلاس در مقیاس تجاری هستند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مینا سیف زاده
مرکز ملی تحقیقات فرآوری آبزیان، پژوهشکده آبزی پروری آب های داخلی، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، انزلی، ایران
انوشه کوچکیان صبور
مرکز ملی تحقیقات فرآوری آبزیان، پژوهشکده آبزی پروری آب های داخلی، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، انزلی، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :