الگوی مکان یابی ایستگاه جدید آتش نشانی با رویکرد اثربخشی در شرایط بحران و با استفاده از روش بهترین و بدترین(Best-Worst Method) (مورد مطالعه: شهر بندرعباس)

زمینه و هدف: مکان استقرار ایستگاه های آتش نشانی عاملی مهم در مقابله با آتش سوزی ها است، لذا از راهبردی ترین تصمیماتی است که مدیران با آن مواجه اند، چرا که مکان یابی بهینه آن، ایمنی و رفاه مردم را در پی خواهد داشت.  هدف این مقاله مکان یابی ایستگاه جدید آتش نشانی شهر بندرعباس با رویکرد اثربخشی در شرایط بحران و کار بست تکنیک بهترین و بدترین می باشد. روش: داده های اصلی پژوهش با روش میدانی و پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری شده و واحدهای آماری پژوهش شامل ۸نفر از مدیران و کارشناسان ستادی سازمان آتش نشانی و فرمانده هان ایستگاه های آتش نشانی در سطح شهر بندرعباس می باشند. سپس جهت تجزیه و تحلیل داده ها از تکنیک بهترین و بدترین استفاده گردید. یافته ها: براساس نتایج بدست آمده، مشخص گردید، بلوار شهید رجایی با میزان اهمیت ۰.۴۶۱ اولویت اول بوده، سپس شهرک پیامبر اعظم و اسکله شهید باهنر به ترتیب با میزان اهمیت ۰.۲۰۸و ۰.۱۶۸ در اولویت دوم و سوم قرار دارند. و در نهایت بلوار امام حسین(ع) با میزان اهمیت ۰.۱۶۳ در اولویت چهارم می باشد. نتیجه گیری: تحلیل ها بیانگر آن می باشد که با ایجاد ایستگاه جدید در مکان پیشنهادی ضمن افزایش شعاع پوششی موجب کاهش میانگین مدت زمان رسیدن آتش نشانان به محل حادثه و خدمات رسانی به موقع آنها می گردد. که این مهم می تواند کاهش مطلوبی در صدمات جانی و مالی ناشی از حوادث ایجاد نماید.

کلیدواژه ها:

Fire Station ، crisis situations ، Best-Worst Method ، Location ، Bandar Abbas City. ، ایستگاه آتش نشانی ، شرایط بحران ، روش بهترین- بدترین ، مکان یابی ، شهر بندرعباس