دولت پهلوی، ابزار ندامت نامه نویسی و تکوین شخصیت جدید سیاسی(۱۳۳۲ ۱۳۵۷ ه.ش)
محل انتشار: دوفصلنامه تاریخ ایران، دوره: 19، شماره: 2
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 34
فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IRHJ-19-2_004
تاریخ نمایه سازی: 21 آبان 1405
چکیده مقاله:
دولت پهلوی پس از کودتای ۲۸ مرداد، به منظور خنثی سازی کنش های ضد امنیتی مخالفان، از روش های متعدد و گاه نوینی بهره می گرفت. در حالی که در دوران رضاشاه، سیاست جذب و استحاله مخالفان از جمله از طریق ندامت نامه نویسی موضوعیت چندانی نداشت، پس از کودتای ۲۸ مرداد، این شیوه به یکی از مهم ترین راهبردهای حاکمیت برای تبدیل مخالفان از موقعیت اپوزیسیون به حامیان نظام یا دست کم نیروهای خنثی مبدل شد. پرسش اصلی مقاله آن است که دولت پهلوی از چه مکانیسم هایی برای اخذ و انتشار ندامت نامه مخالفان استفاده می کرد و این فراگرد چه تاثیری بر تکوین و دگرگونی شخصیت سیاسی آنان بر جای می گذاشت؟ فرضیه پژوهش از این قرار است که دولت، با بهره گیری از وسایل ارتباط جمعی نظیر روزنامه ها، مجلات، رادیو و تلویزیون، فرایند ندامت را به حوزه عمومی کشانده و از طریق بازنمایی رسانه ای، مخالفان پیشین را به عناصر بی خطر، خنثی یا حتی وابسته به نظام سیاسی تبدیل می کرد. یافته های مقاله نشان می دهد نادمان را می توان در سه دسته متمایز دسته بندی کرد: نخست، ندامت به مثابه تاکتیک سیاسی، با هدف رهایی از زندان و استمرار مبارزه در اشکال و صوری دیگر؛ دوم، ندامت به مثابه فراگرد استحاله و تبدیل مبارز سیاسی به فردی منزوی و «اخته سیاسی»؛ سوم، نادم به مثابه ایدئولوگ نظام سیاسی که این دسته از افراد نه تنها جذب ساختار قدرت می شدند، بلکه به مبلغی فعال، مدافعی دوآتشه و گاه نظریه پرداز حاکمیت مبدل می گردیدند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
یعقوب خزایی
دانشیار گروه تاریخ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :