خوانشی زیبایی شناسی از اشعار عزالدین میهوبی و احمد شاملو بر اساس نظریه نشانه شناسی زیبایی-شناختی پی یرگیرو

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 33

فایل این مقاله در 36 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_CLQAN-20-77_013

تاریخ نمایه سازی: 21 آبان 1405

چکیده مقاله:

نشانه شناسی زیبایی شناسی یکی از انواع نشانه شناسی است و پی یر گیرو آن را در کنار نشانه شناسی منطقی و اجتماعی ارائه می دهد و این نوع نشانه شناسی در مقابل نشانه شناسی منطقی قرار دارد. بن مایه نشانه شناسی زیبایی شناختی هنر است که به واسطه احساس و عمل بر ارگانیسم یا روان شخص تاثیر می گذارد. در این میان، شعر، به ویژه شعر معاصر که علاوه بر تحت تاثیر گذاشتن احساسات، پر از رمزگان هایی نشانه ای است که می تواند نمونه خوبی برای پیاده سازی این نظریه باشد. پژوهش حاضر سعی دارد با روش کیفی (تحلیلی- توصیفی) و با تکیه بر مکتب آمریکایی ادبیات تطبیقی، رمزگان های زیبایی شناسی در اشعار میهوبی و شاملو را در سایه نظریه نشانه شناسی زیبایی شناسی پی گیرو مورد بررسی قرار دهد. نتایج حاصل از این پژوهش حول محور شباهت ها و تفاوت های حاصل از کاربست نشانه ها در شعر دو شاعر می چرخد؛ به طوری که رمزگان های زیبایی شناسی در اشعار هر دو شاعر در رمزگان های بلاغی، رمزگان های هنری- فرهنگی، رمزگان های آینده نگر، رمزگان های تخیلی و تقابلی تجلی یافته اند که هر یک به نحوی با درون مایه های اصلی شعر آن ها نظیر غم، شکنجه، امید و ناامیدی در ارتباط هستند. تفاوت عمده دو شاعر در این است که شاملو در احساسات اجتماعی اش دغدغه همه انسان ها را دارد؛ اما میهوبی دغدغه کشور و ملت خویش، مسلمانان و جهان اسلام را دارد.

کلیدواژه ها:

عزالدین المیهوبی ، احمد شاملو ، نشانه شناسی زیبایی شناختی ، پی یرگیرو

نویسندگان

عاطفه رحمانی

دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان

مهین حاجی زاده

استاد گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان

عبدالاحد غیبی

استاد دانشگاه شهید مدنی آذربایجان