سرپرستی توهین آمیز و ترومای سازمانی: نقش میانجی آوای سازمانی

چالش­های گسترده در حوزه های رفتاری و اخلاقی میان سازمان­های امروزی، تهدیدی جدی برای موفقیت و عملکرد آن هاست. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر سرپرستی توهین آمیز بر ترومای سازمانی با نقش میانجی آوای سازمانی انجام گرفت. این پژوهش از نوع پژوهش های کمی و از نظر هدف کاربردی، و از لحاظ شیوه جمع آوری داده ها در زمره پژوهش های توصیفی – همبستگی است. جامعه آماری پژوهش حاضر، همه کارکنان شاغل در سازمان­های دولتی شهرستان خرم­آباد به تعداد ۱۳۰۰ نفر است. حجم نمونه بر اساس جدول مورگان ۲۹۷ نفر بود که به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده­ها پرسشنامه های استاندارد بود که پایایی آنان با استفاده از آلفای کرونباخ تایید شد. همچنین برای تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS و Amos استفاده شد. نتایج حاصل از یافته­های این پژوهش نشان داد سرپرستی توهین آمیز هم به صورت مستقیم و هم از طریق کاهش آوای سازمانی  باعث افزایش ترومای سازمانی می­شود و در نتیجه اخلال در روند موفقیت سازمان را در پی دارد. کاهش آوای سازمانی یا به عبارت دیگر نشنیدن صدای کارکنان باعث ایجاد معضلات رفتاری، اخلاقی و تعارض در انجام امور و در نهایت افزایش ترومای سازمانی را در پی دارد.

کلیدواژه ها:

سرپرستی توهین آمیز ، ترومای سازمانی ، آوای سازمانی