رابطه کانونی شایستگی های منابع انسانی و ویژگی های شخصیتی: کاربرد آزمون قضاوت موقعیتی

آزمون های قضاوت موقعیتی یکی از ابزارهای مهم در سنجش شایستگی های رفتاری است. استفاده از این آزمون ها در سال های اخیر رو به افزایش است و به عنوان یکی از ابزارهای سنجش در حوزه منابع انسانی کاربرد بسیاری دارد. هدف از پژوهش حاضر تعیین همبستگی کانونی بین شایستگی های منابع انسانی و ویژگی های شخصیتی است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش شناسی در زمره پژوهش های توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کارشناسان ستادی در شرکت های غیردولتی ایرانی است که از این بین تعداد ۱۵۰ نفر به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار استفاده شده در این پژوهش شامل آزمون قضاوت موقعیتی محقق ساخته به منظور سنجش شایستگی های نتیجه گرایی و ارتباط موثر به همراه فرم کوتاه پرسش نامه ویژگی های شخصیتی نئو بود. در راستای تعیین رابطه بین ویژگی های شخصیتی و شایستگی های مورد نظر از روش آماری همبستگی کانونی و رگرسیون چندمتغیری با استفاده نرم افزار آماری SPSS-۲۳ استفاده شد. همچنین جهت بررسی روایی تاییدی سازه و تعیین میزان برازش داده ها با مدل از روش تحلیل عاملی تاییدی با استفاده از نرم افزار R و پکیج lavaan استفاده شد. نتایج نشان داد براساس مجموعه اول، شایستگی های ارتباط موثر و نتیجه گرایی با مولفه های شخصیتی افراد نمونه رابطه داشت. بر این اساس ۳۸ درصد از واریانس آنها را تبیین میکرد که این مقادیر از نظر آماری (۰۵/۰≤α) معنی دار بود

کلیدواژه ها:

آزمون قضاوت موقعیتی ، شایستگی رفتاری ، ویژگی های شخصیتی ، همبستگی کانونی