پیش بینی خشنودی شغلی کارکنان دانشگاه گیلان بر اساس خودتنظیمی هیجانی و تاب آوری روان شناختی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 21
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JIOPS-12-1_008
تاریخ نمایه سازی: 21 آبان 1405
چکیده مقاله:
با نگاهی کوتاه به مسیر شغلی افراد به پدیده استعفای عاطفی از شغل برخورد می کنیم، پدیده ای که فرد علی رغم حضور فیزیکی در محیط کار، از نظر روانی خود را از آن جدا می بیند، تاب آوری روانی کارکنان، یک دارایی ارزشمند برای سازمان هاست. با تقویت این توانایی در کارکنان، سازمان ها می توانند در برابر تغییرات ناگهانی و چالش های محیطی مقاومت بیشتری نشان داده و به اهداف خود دست یابند، سازمان ها با سرمایه گذاری بر روی توسعه مهارت های خودتنظیمی کارکنان، می توانند محیط کاری پویا و مبتنی بر اعتماد ایجاد کنند. این امر به افزایش بهره وری، خلاقیت و تعهد کارکنان منجر می شود. هدف پژوهش حاضر پیش بینی خشنودی شغلی بر اساس دوکارکرد خودتنظیمی هیجانی و تاب آوری روانی است. طرح پژوهش توصیفی–همبستگی و از نظر هدف بنیادین می باشد. با استفاده از نرم افزار G*Power جامعه آماری این مطالعه شامل ۱۱۸ نفر از کارکنان غیر هیات علمی دانشگاه گیلان است که به صورت در دسترس انتخاب شدند و برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه خشنودی شغلی (Weiss et al., ۱۹۶۷)، پرسش نامه خودتنظیمی هیجانی (سبک های عاطفی) (Hofman & Kashdan, ۲۰۱۰) و پرسش نامه تاب آوری روانی (Connor & Davidson, ۲۰۰۳) استفاده شد. در این پژوهش داده های جمع آوری شده با استفاده از روش همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که بین خودتنظیمی هیجانی و خشنودی شغلی رابطه مستقیم و معنی داری وجود دارد (۰۱/۰>P، ۶۵۲=r)، بین تاب آوری روانی و خشنودی شغلی رابطه مستقیم و معنی داری وجود دارد (۰۱/۰>P، ۶۳۵/۰=r) همچنین بین خودتنظیمی هیجانی و تاب آوری روانی در پیش بینی خشنودی شغلی رابطه مثبت و معنی داری وجود داشت (۰۱/۰>P، ۷۳۳/۰=r). نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه برای پیش بینی خشنودی شغلی نشان داد که خودتنظیمی هیجانی (۴۰/۰=b، ۰۰۱/۰=P) و تاب آوری روانی (۳۳/۰=b، ۰۰۱/۰=P) هر دو به صورت مستقیم و معنی دار ۴۶ درصدی از واریانس نمرات خشنودی شغلی کارکنان را تبیین می نماید. یافته های این پژوهش، اهمیت بالایی در حوزه مدیریت منابع انسانی و سلامت روان سازمانی دارد. تقویت خودتنظیمی هیجانی و آموزش تاب آوری، دو رویکرد کلیدی برای بهبود محیط کار و افزایش خشنودی شغلی کارکنان هستند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مصطفی تاتاری
دانشجوی کارشناسی ارشد روان شناسی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
سیدولی اله موسوی
دانشیار، گروه روان شناسی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
سجاد رضائی
دانشیار، گروه روان شناسی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :