تبیین مدل عوامل ساختاری بی تفاوتی سازمانی در سازمان های ورزشی

هدف از انجام این پژوهش تبیین مدل عوامل ساختاری بی تفاوتی سازمانی در سازمان­های ورزشی بود. این پژوهش از نظر هدف، اکتشافی و کاربردی بود و جمع­آوری داده­ها به صورت مصاحبه نیمه­ساختاریافته انجام شد. شاخص انتخاب نمونه آگاهی و تجربه بود و ملاک حجم نمونه اشباع نظری بود که در نهایت با ۱۲ مصاحبه اشباع نظری حاصل شد. در بخش کمی مدل­سازی ساختاری-تفسیری با نرم افزار میک مک و با ۸ نفر از افراد خبره مسلط به امور سازمان­های ورزشی انجام شد. نتایح مصاحبه در نهایت منجر به ایجاد ۵۲ کد باز و ۵ کد محوری شد که در قالب عوامل ساختاری ایجاد بی­تفاوتی سازمانی نام­گذاری شدند. نتایج تحلیل میک مک نشان داد که سازماندهی رابطه­محور در سطح اول تاثیرگذاری و مولفه­های بروکراسی شدید، ارزشیابی سلیقه­ای، ناهمسویی اهداف در سطوح دوم تا چهارم قرار داشتند و مولفه­ی ناتوانمندسازی کارکنان در سطح آخر از نظر تاثیرگذاری قرار داشت. همچنین پلان موقعیت مولفه­ها نشان داد که مولفه­ سازماندهی رابطه­محور یک متغیر استراتژیک بود و مولفه­ی ناتوانمندسازی کارکنان خروجی سیستم ایجاد بی­تفاوتی سازمانی بود. با توجه به حساسیت بالای مولفه­ سازماندهی رابطه­محور در ایجاد بی­تفاوتی سازمانی، پیشنهاد می­شود شاخص­های انتخاب مدیران و کارکنان مورد بررسی و نظارت قرار بگیرد به طوری که هماهنگی بالایی بین سمت اتخاذشده و تخصص و تجربه افراد وجود داشته باشد.

کلیدواژه ها:

بی تفاوتی سازمانی ، عوامل ساختاری ، سازمان های ورزشی