ارائه الگوی بومی گردشگری سلامت در وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی

هدف این پژوهش، ارائه الگوی بومی گردشگری سلامت در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، کیفی با رویکرد اکتشافی است که بر مبنای استراتژی نظریه داده بنیاد و با تمرکز بر رویکرد نظام مند «استراوس و کوربین» اجرا گردید. داده های مورد نیاز از طریق انجام مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته با ۱۵ نفر از خبرگان حوزه سلامت، استراتژیست های گردشگری و مدیران ارشد ذی ربط جمع آوری شد. انتخاب مشارکت کنندگان به روش نمونه گیری هدفمند و تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت. فرآیند تحلیل داده ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی با بهره گیری از نرم افزار تحلیل کیفی MAXQDA۱۸ انجام شد تا دقت و شفافیت در استخراج مقوله ها تضمین گردد. یافته های پژوهش منجر به استخراج مدل پارادایمی گردید که نشان داد الگوی بومی گردشگری سلامت بر مجموعه ای از عوامل علی، زمینه ای، مداخله گر، راهبردها و پیامدها استوار است. در بخش عوامل علی، مولفه هایی مانند کیفیت خدمات پزشکی، زیرساخت های گردشگری، عوامل طبیعی، حمل ونقل، عوامل سازمانی، جهانی سازی خدمات سلامت و امنیت مقاصد شناسایی شد. عوامل زمینه ای نیز شامل تغییرات هزینه های سلامت، گذار به ابرنظام های سلامت، جذب گردشگران سلامت و تجربه بیمار بود. راهبردهای اصلی شامل هماهنگی نهادی، بازاریابی بین المللی، برندسازی ملی و ترفیع گردشگری ایران بود. در نهایت، پیامدهای اقتصادی، اجتماعی، زیرساختی و بین المللی برای این الگو استخراج شد.

کلیدواژه ها:

گردشگری سلامت ، کیفیت خدمات پزشکی ، زیرساخت های گردشگری ، جهانی سازی خدمات ، برندسازی ملی