نقش نام اندام ها در بیان مقوله های فرهنگی:بررسی اصطلاحات عامیانه زبان فارسی

هدف از این پژوهش، واکاوی مقوله های فرهنگی در اصطلاحاتی از زبان فارسی است که ساختار آن شامل حداقل یکی از نام اندام ها باشد. روش تحقیق، توصیفی تحلیلی و برای گردآوری داده ها از روش کتابخانه ای استفاده شده است. به این منظور، دو منبع: «فرهنگ مثل ها و اصطلاحات متداول در زبان فارسی» و «فرهنگ ضرب المثل ها و اصطلاحات فارسی، انگلیسی و فرانسه» مطالعه و در نهایت، چهارصد و بیست اصطلاح به دست آمده است. داده ها در چارچوب نظری زبان شناسی فرهنگی مورد نظر شریفیان (۲۰۱۷) تحلیل شده است. بر طبق نتایج، چهار نام اندام سر، دل، دست و چشم بیشترین فراوانی را در ساختار اصطلاحات مورد بررسی داشته اند. نام اندام سر در اصطلاحات زبان فارسی، مقوله های فرهنگی زرنگی، ادب، خطر و برخی احساسات را مفهوم سازی کرده است. نام اندام های دل و دماغ در مفهوم سازی مقوله های فرهنگی احساسات نقش پررنگی داشته اند. نام اندام چشم با مقوله های احترام، ترس و خشم مرتبط بوده و برای بازتاب کنش های منفی، نام اندام دست کاربرد داشته است.

کلیدواژه ها:

نام اندام ، اصطلاحات عامیانه ، زبان فارسی ، مقوله فرهنگی ، زبان شناسی فرهنگی