تحلیل مبانی قدرت عمومی قوه قضائیه در سنجه حقوق عمومی مدرن

قانون اساسی محصول و ثمره  حقوقی- سیاسی قدرت موسس در هر کشوری است؛ بالتبع قوه قضائیه نیز به عنوان بخشی از قدرت عمومی، صلاحیت و اعتبار وجودی خویش را از قانون اساسی می گیرد. کار ویژه ذاتی نظام قضایی هر نظام سیاسی، تضمین و حمایت از حقوق و آزادی های شهروندان و تحقق امر عدالت است که از حیث مبانی سیاسی و حقوقی عصر مدرن، امری پذیرفته شده و مبرهن است. در نظام های سیاسی مدرن این ظرفیت وجود دارد که با استقرار نظام حقوق عمومی، بخش مهمی از آثار نظام نمایندگی که خود منبعث و در راستای قدرت موسس مردم است، به بخش قضایی نیز تسری یابد. قوه قضائیه در حقوق عمومی مدرن حافظ حقوق ملت و مانع هرگونه سوءاستفاده دیگر قوا از قدرت عمومی است و از این حیث اهمیت و جایگاه ویژه ای در میان سایر قوا دارد. پرسش اصلی این پژوهش حول این گزاره است که، قدرت قضایی در چارچوب حقوق عمومی مدرن بر چه بنیادهای نظری استوار است؟ پژوهش حاضر در دو بخش کلی مورد واکاوی و تحلیل قرار گرفته است. دستاورد پژوهش دلالت بر آن دارد که قدرت قضایی نیز بازتاب اراده سیاسی ملت و حق تعیین سرنوشت آنان است که بر بنیادهای حقوق عمومی قدرت موسس، نظام نمایندگی و تفکیک قوا استوار است و از این حیث انجام وظیفه و مطلوبیت عملکرد این قدرت نیز مدنظر مردم و نمایندگان آن هاست.

کلیدواژه ها:

حقوق عمومی مدرن ، قدرت ، قوه قضائیه ، قدرت موسس ، نظام نمایندگی ، تفکیک قوا