نقش میانجی اشتیاق در ارتباط با تنظیمات انگیزشی تمرین با علائم وابستگی تمرین

هدف کلی پژوهش حاضر تعیین نقش میانجی اشتیاق در ارتباط با تنظیمات انگیزشی تمرین با علائم وابستگی به تمرین بود. پژوهش حاضر پژوهشی توصیفی همبستگی از نوع مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این تحقیق را کلیه بازیکنان والیبال زن و مرد شهر تهران تشکیل دادند که به دلیل نامشخص بودن تعداد دقیق بازیکنان، تعداد ۴۰۰ نفر به صورت تصادفی ساده و براساس جدول مورگان برای جامعه نامشخص انتخاب شد. در این تحقیق از پرسشنامه اشتیاق به فعالیت بدنی والرند و همکاران، (۲۰۰۳)، پرسشنامه وابستگی به تمرین هاسن بلاس و همکاران (۲۰۰۲) و پرسشنامه تنظیم رفتاری در ورزش مارکلند و توبین (۲۰۰۴) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده های توصیفی از شاخص های آمار توصیفی، آزمون کلموگروف- اسمیرنوف، ضریب همبستگی پیرسون و مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد که تنظیمات انگیزش تمرین با علائم وابستگی به تمرین (۳۷۴/۰=r ، ۰۰۱/۰p=) رابطه مثبت معنی داری وجود دارد. هم چنین، اشتیاق وسواسی (۴۲۰/۰=r ، ۰۰۱/۰p=) و اشتیاق سازگار (۳۸۶/۰ =r ، ۰۰۱/۰p=) با علائم وابستگی به تمرین رابطه مثبت معنی داری مشاهده شد. علاوه بر این، تنظیمات انگیزش از طریق متغیر میانجی اشتیاق سازگار اشتیاق وسواسی به میزان ۱۰/۰ نیز بر روی علائم وابستگی به تمرین موثر بودند. در نهایت، شاخص های برازش مدل از مقدار قابل قبول و مطلوب برخوردار بوده و مدل تحقیق تایید شد.

کلیدواژه ها:

اشتیاق وسواسی ، اشتیاق سازگار ، تنظیمات انگیزشی تمرین ، علائم وابستگی به تمرین