باغچه های اشتراکی محله ای و تاب آوری فرهنگی و اقتصادی مهاجران: تطبیق یزد و ملبورن

باغچه های اشتراکی محله ای قابلیت بالایی برای تقویت تاب آوری اقتصادی و فرهنگی جوامع مهاجر و میزبان دارند. این پژوهش با رویکرد تطبیقی، کارکردهای این فضاها را در دو بستر متفاوت فهادان یزد (الگوی غیررسمی) و CERES ملبورن (الگوی رسمی - نهادی) بررسی کرده است. مطالعه با روش ترکیبی (کمی و کیفی) و مشارکت ۱۰۱ کاربر (۵۴ یزد، ۴۷ ملبورن) انجام و داده ها با پرسشنامه استاندارد (لیکرت و WHO-۵) و تحلیل تماتیک گردآوری شد. میانگین تاب آوری در هر دو سایت بالابود (۴۸/۴ یزد، ۴۶/۴ ملبورن)، اما تفاوت ها معنادار بود: در یزد، «دسترسی به غذای سنتی» و در ملبورن، «مشارکت باوجود موانع» و «رفاه روانی» برجسته تر بودند. تحلیل کیفی چهارتم اصلی را نشان داد: بقای اقتصادی (۴۲٪ در یزد)، حفظ هویت سنتی (۳۱٪ در یزد)، یادگیری پایداری و ادغام بین فرهنگی (۳۸٪ در ملبورن) و کاهش انزوا (۲۹٪ در هر دو سایت). رفاه روانی قوی ترین پیش بین تاب آوری بود (۵۸/۰ = β ، ۰۰۱/۰ < p). نتایج بر ضرورت بومی سازی مدل های رسمی باغچه های اشتراکی در ایران با تاکید بر زمینه های اقلیمی و فرهنگی تاکید دارد. نتایج پژوهش می تواند در تدوین سیاست های بازآفرینی شهری مبتنی بر مشارکت اجتماعی و تقویت اقتصاد محلی در بافت های تاریخی و مهاجرپذیر ایران به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

تاب آوری اقتصادی و فرهنگی ، مهاجرت ، باغچه های اشتراکی محله ای ، مطالعه تطبیقی ، سرمایه اجتماعی.